خفاشهاى سبك وزن گاهى چهار بچه مىآورند و همه آنها را در حال پرواز به خود آويزان كرده حركت مىكنند ؛ ولى خفاشهاى بزرگ جثه كه گاهى به اندازهء يك گربه هستند و آنها را روباه پرنده مىنامند ، تنها يك بچه مىآورند . اين در حالى است كه بعضى از خفاشها به قدرى كوچكند كه وزن بدنشان به اندازه يك سكه بيشتر نيست .
خفاشها در زمستان در گوشه تاريكى به صورت آويزان به وسيله پاها مىخوابند ؛ اين خواب زمستانى مدت زيادى ادامه دارد تا هوا گرم شود . در اين موقع بيدار مىشوند و به حركت در مىآيند . « 1 » در كتاب « توحيد مفضّل » نيز عبارات كوتاه و پر معنايى دربارهء آفرينش عجيب « خفاش » نقل شده است و با توجه به اين كه اين سخنان را زمانى امام صادق عليه السّلام فرمود كه علم و دانش بشر دربارهء جانداران بسيار محدود بود ، جالب و قابل ملاحظه است ؛ مىفرمايد :
« خداوند به خفاش آفرينش عجيبى داده است ؛ آفرينشى ما بين پرندگان و چهار پايان ( پستاندار ) ؛ اين به علت آن است كه دو گوش بلند و دندان و پشم دارد ؛ فرزند خود را مىزايد و شير مىدهد و بول مىكند و روى چهار دست و پا راه مىرود ؛ تمام اينها بر خلاف صفات پرندگان است . او همچنين در شب بيرون مىآيد و غذاى او از پروانهها و مانند آن ( از حشرات ) است كه در هوا در حركتند ؛ بعضى گمان مىكنند خفاش غذايى نمىخورد و غذاى او فقط هواست و اين باطل است ؛ زيرا اوّلا از او فضله و بول خارج مىشود و اين بدون خوردن غذا ممكن نيست و ديگر اين كه او داراى دندان است اگر غذايى نمىخورد وجود دندان براى او معنايى نداشت و مىدانيم در آفرينش چيزى بى
هامش
( 1 ) فرهنگنامه ، جلد 7 ، صفحهء 658 . ( اين كتاب به وسيله دانشمند غربى ( موريس پاركر ) تأليف شده و به وسيلهء آقاى « رضا اقصى » با همكارى ده نفر از نويسندگان معروف كشور ترجمه و نگارش يافته است ) و همچنين كتاب « المعجم الزولوجى الحديث » ( جانور شناسى جديد ) تأليف « محمّد كاظم الملكى » ، جلد 2 ، صفحهء 636 و كتاب « در جستجوى خدا » نوشته « آية اللّه العظمى مكارم شيرازى » .