تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
بر خلاف آن چه بعضى تصور مىكنند كه چشم خفاش ضعيف است و مىگويند : فلان كس مثل خفاش كور است ، بينايى خفاش بسيار خوب است ؛ ليكن چشمانش در برابر نور ، حساسيت زيادى دارد كه قادر به تحمل آن نيست . خفاش با سرعت و مهارت در شب پرواز مىكند ؛ حتى در تاريكى شديد بى آن كه به مانعى برخورد كند . خفاش در اين پرواز سريع تنها از چشم كمك نمىگيرد ؛ بلكه مديون دستگاه صوتى خاصى شبيه رادار است . خفاش در حين پرواز ، صدايى از بينى خود بيرون مىآورد كه ما قادر به شنيدن آن نيستيم ؛ اما اين صدا به هر چيزى كه بر سر راه آن باشد برخورد مىكند و منعكس مىشود . گوش‌هاى بزرگ خفاش صداى منعكس شده را مىگيرد و از وجود مانع بر سر راه خود به طور دقيق آگاه مىشود و تغيير جهت مىدهد و اين جاست كه مىگويند : خفاش با گوش خود مىبيند . بعضى از دانشمندان ، آزمايش جالبى درباره خفاش كرده‌اند . آنان تونل باريك پر پيچ و خمى را به وجود آوردند كه ديوارهء داخلى آن با دوده آغشته شده بود . خفاشى را از يك طرف تونل وارد كرده و با نهايت تعجب ديدند از طرف ديگر بيرون آمد ؛ بى آن كه بر بال‌هايش كم‌ترين اثر دوده باشد . خفاش‌ها معمولا حشره خوارند ؛ ولى بعضى از خفاشان ميوه مىخورند و بعضى از آن‌ها خونخوار و خطرناكند كه تعداد آن‌ها بسيار كم است . آن‌ها حتى به انسان در موقع خواب با ظرافت خاصى حمله مىكنند و جايى از بدن او را كه رشته‌هاى عصبى در آن كم‌تر است و حساس نيست مانند نرمه گوش در نظر مىگيرند و دندان‌هاى خود را آهسته در آن فرو مىكنند و خون او را مىخورند ؛ و از آن خطرناك‌تر اين كه ممكن است آنها از اين طريق ناقل ميكروب‌هاى مهلكى همچون تب زرد كه از بيمارىهاى خطرناك است ، باشند . خفاش‌ها به هنگام پرواز از روى آب‌ها با فاصلهء بسيار كم مىگذرند و آب مىنوشند ؛ اما آب خوردن آن‌ها مانند گربه با زبان است .