لشكر دشمن نهراسيد ، و با توكّل بر لطف خدا پيش رويد .
اين تعبير ياد آور پيروزى مسلمين در جنگهاى « بدر » و « احزاب » و مانند آنهاست .
ممكن است تفاوت ميان جملهء « بلغ ما بلغ » و « طلع حيث طلع » اين بوده باشد كه جملهء دوّم از خواستگاه اسلام خبر مىدهد ، و جملهء اوّل از منتهاى منطقه نفوذ اسلام سخن مىگويد .
اين احتمال نيز وجود دارد كه جملهء اوّل اشاره به مناطقى دارد كه اسلام در آن جا نفوذ كرد ، و جمله دوّم اشاره به مناطقى دارد كه هر چند اسلام در آن جا نفوذ نكرد ، ولى آوازهء اسلام در آن جا پيچيد ، و شعاع اسلام در آن افتاد ، و زمينه را براى پيشرفت اسلام فراهم ساخت .
و يا اين كه جملهء اوّل اشاره به قدرت و قوّت اسلام است ، و جملهء دوّم اشاره به گسترش اسلام .
و به دنبال اين سخن براى تأكيد بيشتر ، چنين مىفرمايد : « خداوند به ما وعدهء پيروزى داده است ، و او به وعدهء خودش عمل خواهد كرد ، و سپاه خود را يارى مىكند » ( و نحن على موعود من اللّه ، و اللّه منجز وعده ، و ناصر جنده ) .
اشاره به آيهء شريفهء : «
« هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ »
؛ او كسى است كه رسولش را با هدايت و آيين حق فرستاد تا آن را بر همهء آيينها پيروز كند هر چند مشركان كراهت داشته باشند » « 1 » .
و آيهء : «
« إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ »
؛ ما به يقين پيامبران خود و كسانى را كه ايمان آوردهاند در زندگى
هامش
( 1 ) توبه ، آيهء 33 .