كه از خدا و خلق او بريدهاند ، و به اشرار و فرصت طلبان و سودجويان پيوستهاند .
در حديثى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مىخوانيم : « من طلب محامد النّاس بمعاصي اللّه عاد حامده منهم ذامّا ؛ كسى كه ستايش مردم را از طريق معصيت خداوند بطلبد ، ستايشگر او نكوهشگر او خواهد شد » « 1 » .
در حديث ديگرى مىخوانيم كه امام صادق عليه السّلام به « مفضّل » فرمود : « إذا أردت أن تعلم إلى خير يصير الرّجل أم إلى شرّ ؟ انظر إلى أين يضع معروفه ؟ فإن كان يضع معروفه عند أهله فأعلم أنّه يصير إلى خير و إن كان يضع معروفه عند غير اهله فأعلم أنّه ليس له في الآخرة من خلاق ؛ اى « مفضّل ! » اگر مىخواهى بدانى كسى به سوى خير مىرود يا شرّ ، نگاه كن ببين به چه كسانى خدمت مىكند ، هر گاه به افراد نيازمندى كه شايستهء آن هستند خدمت مىكند ، بدان ! كه به سوى خير مىرود ، و اگر نيكى و خدمات خود را نزد كسانى مىبرد كه اهل آن نيستند ، بدان ! كه او در آخرت بهرهاى ندارد » « 2 » .
هامش
( 1 ) بحار الانوار ، جلد 74 ، صفحهء 178 .
( 2 ) منهاج البراعه ، جلد 7 ، صفحهء 439 .