خطبهء 138 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام يومىء فيها إلى ذكر الملاحم
از خطبههاى امام عليه السّلام است كه از حوادث مهم آينده پيشگويى مىكند .
خطبه در يك نگاه
اين خطبه در واقع از سه بخش تشكيل شده كه همه مرتبط با يكديگر است .
در بخش اوّل اشاره به يك مرد الهى مىكند كه اساس كار خود را بر هدايتهاى قرآنى مىگذارد و در سايهء آن پيش مىرود و غالب شارحان نهج البلاغه اين مرد الهى را با توجه به اوصافى كه در ادامه مىآيد همان حضرت مهدى ( عج ) مىدانند .
هامش
( 1 ) « سند خطبه » در « مصادر نهج البلاغه » تنها بخشى از اين خطبه را از « آمدى » در « غرر الحكم » نقل كرده ، و مىافزايد : با توجه به اين كه شارحان نهج البلاغه ، بخش اوّل اين خطبه را اشاره به قيام حضرت مهدى ( عج ) مىدانند معلوم مىشود خطبه را از جاى ديگرى گرفتهاند كه اشاراتى به قيام مهدى ( عج ) در آن بوده است . ( مصادر ، جلد 2 ، صفحهء 312 ) .
ولى به اعتقاد ما اين استنباط چندان موجّه به نظر نمىرسد ، ممكن است آن را از روى قراينى كه در خود خطبه است استنباط كرده باشند .