نگيرى » . ( اخرج عنّا أبعد اللّه نواك « 1 » ، ثمّ ابلغ جهدك ، فلا أبقى اللّه عليك « 2 » إن أبقيت ! ) .
اشاره به اين كه تو كوچكتر از آن هستى كه على عليه السّلام را تهديد كنى ، هر چه در توان دارى بكارگير تا بدانى كارى از تو ساخته نيست ، و بيچاره و بدبخت كسانى كه حاميانى همچون تو دارند .
نكته روش امام در برابر افراد بىمنطق
هر گاه در شأن ورود اين گفتار مولا على عليه السّلام دقّت كنيم و مسير تاريخى آن را دقيقا دنبال نماييم ، مىبينيم امام عليه السّلام چگونه با انحرافات عصر خلفا مخصوصا عثمان برخورد منطقى داشت ، و براى جلوگيرى از هر گونه تنش ، و ناآرامى به حدّ اقل تذكّرات لازم قناعت كرده ، از نصيحت و تذكّر و اخطار فروگذار نمىكرد ، ولى هنگامى كه در برابر منافقان زورگو و ناآگاهان بىمنطق قرار مىگرفت ، با قاطعيّت تمام در برابر آنها مىايستاد تا هرگز خيال دست زدن به كارهاى بىرويّه و خطرناك ، در سر نپرورانند . و صدر و ذيل داستان بالا شاهد هر دو مدّعاست .
هامش
( 1 ) « نواك » از « نوا » گرفته شده ( و كاف ضمير به آن متصل گشته است ) و در اصل به معنى مقصد مسافر است خواه دور باشد يا نزديك .
( 2 ) جملهء « لا ابقى اللّه عليك » در جايى گفته مىشود كه بخواهند به كسى نفرين كنند تا از رحمت و عنايت الهى دور شود و جملهء « ان بقيت » به اين معناست كه اگر تو به من رحم كنى مشمول عنايت حق نباشى و در واقع تحقير مخاطب است كه هر كار مىخواهى بكن كه كارى از تو ساخته نيست .