كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ »
؛ خداوند سخن ناپاك را به درخت ناپاكى تشبيه كرده ، كه از روى زمين بركنده شده ، و قرار و ثباتى ندارد » « 1 » .
و در ادامهء سخن مىفرمايد : « به خدا سوگند ! هرگز خداوند كسى را كه تو ياورش باشى عزّت نمىدهد ، و آن كس كه تو دستش را بگيرى به پا نمىخيزد » .
( فو اللّه ما أعزّ اللّه من أنت ناصره ، و لا قام من أنت منهضه « 2 » ) .
عزت و قدرت به دست خداست و به مقتضاى «
« إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَكُمْ »
؛ اگر ( آيين ) خدا را يارى كنيد ، خدا شما را يارى مىكند و قدمهاى شما را ثابت مىدارد » . « 3 » و نيز به مقتضاى : «
« إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ »
؛ ما به يقين پيامبران خود و كسانى را كه ايمان آوردهاند در زندگى دنيا و در روزى كه گواهان به پا مىخيزند يارى مىدهيم » . « 4 » ، عزّت از آن ياران خداست ، نه براى كسانى كه تفالههاى منافقين به يارى آنها برخيزند و دست آنها را بگيرند .
و در آخرين جمله ، امام عليه السّلام « مغيره » را به شدّت تحقير كرد و فرمود : « از نزد ما بيرون شو ! خدا مقصد تو را دور كند ( و هرگز به مقصود نرسى ) سپس هر چه در توان دارى به كار گير ، خدا به تو رحم نكند اگر آنچه را در توان دارى به كار
هامش
( 1 ) إبراهيم ، آيهء 26 .
( 2 ) « منهض » از مادّهء « نهوض » به معنى از جا برخاستن گرفته شده و « منهض » از باب افعال به معنى كسى است كه به ديگرى كمك مىكند تا از جا برخيزد .
( 3 ) محمد ، آيهء 7 .
( 4 ) غافر ، آيهء 51 .