اخبار پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه در حق او فرمود : با « ناكثين » و « قاسطين » و « مارقين » مبارزه خواهى كرد ، از سلامت خود آگاه بود و با اين حال حضور آنها در ميدان جنگ مشكلى نداشت .
بعضى ديگر گفتهاند : آن دو بزرگوار در جنگهاى داخلى كه فاصلهء چندانى با مركز نداشت حضور مىيافتند ، ولى در جنگهاى خارجى تنها پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در « تبوك » حضور يافت آن هم بعد از آن كه على عليه السّلام را به عنوان پناهگاهى مطمئن در « مدينه » به جاى خود گذاشت .
به تعبير ديگر مىتوان چنين گفت : موارد كاملا مختلف است و هر يك از ميدانهاى جنگ و شرائط آن و وضعيّت دشمن حكمى مخصوص به خود دارد ، ولى غالبا اگر ميدان از مركز حكومت دور باشد و رييس حكومت در آن شركت كند و كشته شود مشكلات عظيمى به بار خواهد آمد ، و امام عليه السّلام نيز به همين دليل خليفه را از حضور در ميدان جنگ نهى فرمود .
2 - ايراد ديگر
ممكن است كسانى ايراد كنند كه : چگونه على عليه السّلام با اين كه حكومت را حق مسلّم خود مىدانست و پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله بلكه آيات قرآن نيز به اين معنا تصريح كردهاند - كه اقامت و ولايت از آن على عليه السّلام است - چنين بر خورد ناصحانه و مشفقانه و دوستانهاى با رقيب خود مىكند ؟
پاسخ اين سؤال روشن است ؛ امام عليه السّلام به سرنوشت نهايى اسلام و مسلمين مىانديشيد نه به شخص خود ، او مىدانست به هر دليل خليفهء دوّم بر اريكهء قدرت نشسته و زمام حكومت را به دست گرفته و توده عوام و گروهى از خواص دست به دست او دادهاند ، در چنين شرايطى هر گاه در وسط يك بحران عظيم