خطبهء 133 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام يعظّم اللّه سبحانه و يذكر القرآن و النبي صلّى اللّه عليه و آله و يعظ الناس
از خطبه امام عليه السّلام است كه پيرامون عظمت خداوند و ياد آورى قرآن و پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و اندرز مردم سخن مىگويد .
خطبه در يك نگاه
با يك نگاه اجمالى به خطبه روشن مىشود كه از پنج بخش مهم تشكيل يافته است .
هامش
( 1 ) « سند خطبه » نويسندهء « مصادر نهج البلاغه » سند ديگرى براى اين خطبه نيافته است ، جز اين كه گفتار « ابن ابى الحديد » را كه مىگويد : « آنچه در اين خطبه آمده است بخشهايى است كه « سيّد رضى » از خطبهء طولانى برگزيده است » دليل بر اين مىداند كه او اصل خطبه را ديده ، هر چند به مدرك آن اشاره نكرده است . ولى اين احتمال نيز وجود دارد كه گفتار « ابن ابى الحديد » استنباطى از همين خطبهء موجود نهج البلاغه باشد چرا كه « سيّد رضى » با تعبير « منها و منها » كه در اين خطبه مكرّر آمده ، نشان داده است كه خطبه را به اصطلاح تقطيع كرده است و عدم پيوند ميان اين بخشها نيز نشان مىدهد كه اصل خطبه بسيار مفصّلتر بوده است .
نويسندهء مصادر بعد از بيان بالا مىافزايد : ( « آمدى » ( از علماى قرن پنجم ) نيز در « غرر » اين خطبه را با تفاوتهايى ذكر كرده كه نشان مىدهد احتمالا آن را از منبع ديگرى گرفته است ) .