در حقيقت دنيا و آخرت را به حيوانهاى راهوار و رامى تشبيه فرموده كه زمامش بدست اوست و مىبرد هر جا كه ارادهء او تقاضا كند .
در دوّمين جمله ، همين معنا را به لباس ديگرى آراسته و چنين مىفرمايد :
« آسمانها و زمينها كليدهاى خود را به دست قدرت او افكندهاند » ( و قذفت إليه السماوات و الأرضون مقاليدها « 1 » ) .
هر جا را اراده كند مىگشايد و هر جا را اراده كند قفل مىنمايد و همهء كارهاى او مطابق حكمت است .
و در سوّمين جمله به سجود درختان پر طراوت در برابر ذات پاك او اشاره كرده مىفرمايد : « درختان سرسبز هر صبحگاهان و شامگاهان در برابر او سجده مىكنند » . ( و سر تسليم فرو مىآورند ) ( و سجدت له بالغدوّ و الآصال « 2 » الأشجار النّاضرة ) .
بديهى است تكيه بر اشجار ناضره ( درختان سرسبز ) به معنى انحصار نيست ، بلكه نمونهاى از زيباترين موجودات زنده جهان آفرينش است ، كه هر ورقش دفترى است معرفت كردگار . و نيز صبح و شام اشاره به تمام اوقات است ، همان گونه كه گاه مىگوييم ما صبح و شام در خدمت اسلام هستيم يعنى در همه حال لذا قرآن مجيد به طور مطلق مىگويد :
« وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ