خارج شد ؟ ) اموالشان به دست وارثان افتاد ، و همسرانشان در اختيار ديگران قرار گرفتند ! » ( أما رأيتم الّذين يأملون بعيدا ، و يبنون مشيدا « 1 » ، و يجمعون كثيرا ! كيف أصبحت بيوتهم قبورا ، و ما جمعوا بورا ؛ و صارت أموالهم للوارثين ، و أزواجهم لقوم آخرين ) .
سپس مىفرمايد : « ( و از همه اسفناكتر اين كه ) نه مىتوانند چيزى بر حسنات خود بيفزايند ، و نه از گناهان خود توبه كنند ! » ( لا في حسنة يزيدون ، و لا من سيّئة يستعتبون ! ) .
آرى ! هنگامى انسان از خواب غفلت بيدار مىشود كه سيلى اجل بر صورت او نواخته شود ، و در آن لحظه پروندههاى اعمال را به كلّى مىبندند ، نه چيزى بر حسنات ، مىتوان افزود و نه چيزى از سيئات ، مىتوان كاست . اگر تمام زندگى انسان را از او مىگرفتند ولى پروندههاى اعمال گشوده بود و راه براى جبران باز بود غصّهاى نداشت ؛ غم و اندوه بىپايان ، آن زمان وجود انسان را فرا مىگيرد كه راه را براى جبران گذشته ، به كلّى بسته ببيند .
هامش
( 1 ) « مشيد » از مادّهء « شيد » ( بر وزن بيد ) به دو معنا آمده است : نخست به معنى ارتفاع و ديگرى به معنى گچ ، از همين رو به قصرهاى مرتفع و بلند و سر به آسمان كشيده قصر مشيد مىگويند و همچنين به قصرهايى كه بسيار محكم مىسازند تا از حوادث روزگار مصون بماند ( در مقابل خانههاى مستضعفين كه غالبا از گل ساخته مىشود ) قصر مشيد گفته مىشود .