و عوعة « 1 » الأسد ) .
تعبير به « أظأركم » با توجه به اين كه « ظأر » در لغت به معنى دايه آمده ، اشاره به اين است كه من همچون دايهء مهربان پيوسته شما را از چشمهء جوشان حق سيراب مىكنم ولى شما همواره از آن فرار مىكنيد فرارى كه همچون فرار بزها از نعرهء شير است و اين بدترين حالتى است كه در يك انسان ممكن است پيدا شود و چنان حق گريز باشد كه از آن بالاتر تصوّر نشود .
تعبير به « وعوعة الأسد » ( صداى نعرهء شير ) تعبير جالبى است زيرا نمىفرمايد : « من الأسد » : از « شير » بلكه مىگويد : « از صداى شير » يعنى اين حيوان آن قدر ترسوست كه اطراف خود را نگاه نمىكند كه آيا چهرهء شير را مىبيند يا نه ، بلكه با شنيدن يك صدا ، پا به فرار مىگذارد و اين گونه است حال بعضى از حيوانات كه اگر در بيابان صداى شير را هر چند از فاصلهء دور بشنوند پا به فرار مىگذارند .
و در ادامه مىافزايد : « هيهات ! كه من بتوانم به وسيلهء شما ظلمت و تاريكى را از چهرهء عدالت بر گيرم ، يا كژى حق را راست نمايم » ( هيهات أن أطلع « 2 » بكم سرار « 3 » العدل ، أو أقيم اعوجاج الحقّ ) .
به يقين حقّ ، هرگز كجى ندارد كه بخواهند آن را راست كنند منظور آن است
هامش
( 1 ) « وعوعة » به معنى فرياد ، نعره و ضجّه است و به صداهايى كه در هم مىشود نيز وعوعه اطلاق مىگردد .
( 2 ) « طلع » هم معنى لازم دارد به معنى طلوع كردن و ظاهر گشتن و هم معنى متعدّى ، و در اين جا با توجه به « سرار » كه مفعول آن است به معنى متعدّى مىباشد . و « باء » در « بكم » باء استعانت يا سببّيه است .
( 3 ) « سرار » از مادّهء « سرّ » در اصل به معنى آخرين شب ماه ( شب محاق كامل ) است و به معنى ظلمت و تاريكى شديد اطلاق مىگردد . .