آيا سزاى آنها اين نبود كه با حملات پى در پى و مؤثر لشكر على عليه السّلام ، بعد از اتمام حجت كافى و توبه افراد فريب خورده ، بقيه همگى نابود شوند آن گونه كه در « نهروان » اتفاق افتاد ؟ !
3 - پاسخ به يك سؤال
امام عليه السّلام در خطبه بالا در مقام پاسخگويى به « خوارج » كه معتقد بودند :
مرتكب گناه كبيره ، كافر است فرمود : اين بر خلاف سيرهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است چنان كه مرتكبان گناهان كبيره را مجازات مىكرد و در مواردى كه محكوم به اعدام بودند ( مانند موارد قصاص قاتل ) حكم اعدام آنها را مىداد سپس ميراث آنها را به بستگان مسلمانشان مىداد .
اين در حالى است كه طبق مذهب ما مسلمان از كافر ارث مىبرد بنابر اين سپردن ميراث آنها به وارثان مسلمان دليل بر نفى كفر آنها نيست .
در پاسخ اين سؤال بايد به اين نكته توجه كرد كه اين سخن را امام عليه السّلام طبق مذهب غالب اهل سنت و خوارج بيان كرده كه معتقد بودند نه كافر از مسلمان ارث مىبرد و نه مسلمان از كافر بنابر اين مطابق مسلّمات مذهب آنها استدلال فرموده است ولى در مكتب اهل بيت عليهم السّلام كافر از مسلمان ارث نمىبرد و مسلمان از كافر ارث مىبرد چرا كه طبق روايات اهل بيت عليهم السّلام : « إنّ الإسلام لم يزد المسلم إلّا عزا في حقّه ؛ اسلام چيزى جز در عزت در گرفتن حق بر مسلمان نمىافزايد » « 1 » .
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ، جلد 17 ، صفحهء 377 .