حكميّت انتخاب مىشدند نه تنها كار خلافى نبود بلكه عمل به دستور قرآن محسوب مىشد امّا چون شرايط لازم در هيچ مقطعى حاصل نشد و طبعا نتيجه ، بسيار نامطلوب و تلخ بود گروه نادان به جاى اين كه خود را ملامت كنند به ملامت امام عليه السّلام برخاستند و به جاى اين كه خود را بشكنند به فكر شكستن آينه افتادند .
اشتباه نشود داستان حكمين يك حادثهء مقطعى در تاريخ نبود ، بلكه چيزى است كه در زمانهاى مختلف و حتى در عصر ما تكرار شده و مىشود . امر مقدّسى را عنوان مىكنند و در زير چتر آن قرار مىگيرند سپس برداشتهاى غلطى را آگاهانه و ناآگاهانه بر آن تحميل مىكنند و آنچه را كه به سود منافع نامشروعشان است برمىگزينند .
« عمرو عاص » مكّار و « ابو موسى » ساده لوح نادان در هر زمان اشباه و نظايرى دارند و « صفّين » ها و قرآن بر سر نيزه كردنها و حكميّتها به اشكال مختلف تكرار مىشوند كه نتيجهء آن ، مظلوميت حق طلبان على گونه است .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 288
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٨٨