بخش دوّم
فلقد كنّا مع رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ، و إنّ القتل ليدور على الآباء و الأبناء و الإخوان و القرابات ، فما نزداد على كلّ مصيبة و شدّة إلّا إيمانا ، و مضيّا على الحقّ ، و تسليما للأمر ، و صبرا على مضض الجراح . و لكنّا إنّما أصبحنا نقاتل إخواننا في الإسلام على ما دخل فيه من الزّيغ و الإعوجاج ، و الشّبهة و التّأويل . فإذا طمعنا في خصلة يلمّ اللّه بها شعثنا ، و نتدانى بها إلى البقيّة فيما بيننا ، رغبنا فيها ، و أمسكنا عمّا سواها .
ترجمه
ما همراه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بوديم ، و قتل و كشتار ( حتى ) در ميان پدران و فرزندان و برادران و خويشاوندان ( كه بر ضد اسلام قيام كرده بودند ) دور مىزد ، و هر مصيبت و سختى در اين راه پيش مىآمد ، سبب افزايش ايمان ما و حركت در راه حق و تسليم در برابر فرمان ( خدا ) و شكيبايى بر درد و سوزش جراحتها مىشد ، ( و در يك جمله ما از هيچ مشكلى هراس نداشتيم ) ولى ما هم اكنون با جماعتى كه ( ظاهرا ) برادران اسلامى ما هستند ، به خاطر انحرافات و كجىها و شبهات و تأويلات ناروا كه در اسلام دارند ، پيكار مىكنيم ، بنابر اين هر گاه احساس كنيم چيزى باعث جمع پراكنده ما مىگردد و به وسيلهء آن به هم نزديك مىشويم و باقيماندهء پيوندها را در ميان خود محكم مىسازيم ، به آن علاقه نشان مىدهيم و از غير آن خوددارى مىكنيم !