دست قدرت اوست هرگز پلكهاى چشم من به هم نخورد مگر اين كه فكر مىكردم ممكن است پيش از آن كه آنها به روى هم آيند خداوند جان مرا بگيرد و هرگز چشم را نگشودم مگر اين كه فكر مىكردم ممكن است پيش از آن كه آن را بر هم نهم قبض روح شوم و هرگز لقمهاى را فرو نبردم مگر اين كه فكر مىكردم ممكن است گلوگيرم شود و مرا به مرگ بكشاند » .
كسانى كه به ساختمان بدن انسان آگاهند به خوبى مىدانند كه تا چه اندازه اين فاصله نزديك است ، كافى است مقدار كمى از خون به صورت لخته در آيد و راه رگهاى قلب يا مغز را بگيرد و به زندگى انسان در يك لحظه پايان دهد . كافى است لقمهء غذايى كه انسان مىخورد ، بر اثر پديد آمدن اختلال كوچكى در گلو به جاى اين كه سرازير به سوى معده شود در راه دستگاه تنفس قرار گيرد و انسان را خفه كند .
كافى است كه يك شوك به انسان وارد شود و قلب او براى هميشه بايستد .
در حوادث بيرون كافى است كه زمين مختصر تكانى بخورد و در يك لحظه يك شهر آباد زيرو رو شود يا طوفان و گردباد و سيلاب در چند دقيقه همه چيز را در كام خود فرو برد يا صاعقهاى از آسمان فرود آيد و فرد يا گروهى را مبدل به خاكستر كند .
در حوادث روزمره زندگانى ماشينى امروز ، نيز تصادفات ، سقوط هواپيماها ، آتش سوزىها و انفجارها امورى غير قابل اجتناب هستند همان امورى كه در يك لحظه ممكن است زندگانىهايى را براى هميشه برچيند . آرى ! فاصله زندگى و مرگ بسيار كم است . ولى از سويى ديگر فاصله مرگ و زندگى بسيار زياد است . اگر تمام اطباى جهان جمع شوند و تمام وسايل پزشكى را آماده سازند مردگان ، به حيات برنمىگردند همان گونه كه نوزادان به شكم مادر باز
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 104
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٠٤