خلقت او تفكّر كنيد ، يك اصل اساسى در بحثهاى مربوط به معرفة اللّه است . چرا كه اوّلى انسان را به سوى شرك و تشبيه مىبرد و دومى به سوى ايمان و توحيد ؛ توحيدى آميخته با عشق و محبت و اخلاص .
دلايل و براهين ديگر خداشناسى ، مانند : برهان وجوب و امكان ، غنا و فقر كه بر محور دور و تسلسل و مانند آن دور مىزند ، دلايل خشكى هستند كه معرفت مىآورند ، ولى عشق و محبّت و اخلاص در آن نيست ؛ ولى دقّت در نظام آفرينش موجودات ، سرچشمهء فيّاض عشق و محبّت است .
هنگامى كه به عظمت آسمانها ، و ستارهها ، كه تنها در كهكشان ما ميلياردها از آن وجود دارد - در حالى كه به گفتهء دانشمندان بيش از يك ميليارد كهكشان در اين جهان موجودات است - مىانديشيم .
و هنگامى كه در جهان فوق العاده كوچك سلولهاى بدن انسان ، كه ساختمان هر كدام به اندازهء يك شهر صنعتى اسرار آميز است ، دقّت مىكنيم ؛ و هنگامى كه در تنوّع عجيب گياهان و حيوانات ، فكر مىكنيم و در گفتهء دانشمندان كه مىگويند : هنوز ميليونها نوع گياه و حيوان در اعماق جنگلها و درياها وجود دارد كه بشر آنها را نديده و نشناخته است ، باريك مىشويم و مىدانيم كه اين تنوع و تكثّر عجيب ، همه و همه به دو موجود ساده به نام « آب » و « خاك » باز مىگردد .
و هنگامى كه ظرافت گلها ، لطافت گلبرگها ، نظم بىنظير گردش خون در مويرگها ، جهان اسرارآميز روح و فكر و مغز و اعصاب ، فكر مىكنيم و مىدانيم اينها تنها گوشهاى از شگفتىهاى جهان آفرينش است ، بىاختيار با قافلهء جهان هستى كه همه تسبيح گويان به سوى ذات پاكش در حركتند ، همصدا مىشويم و زمزمهء
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 76
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٧٦