داراى شاخهها و فروع مختلفى است . ريشه و ساقهء آن ، پيغمبر اكرم و فرزندان او ، شاخ و برگهاى آن و هدايت مردم به سوى خدا ، ميوهء اين درخت است .
در تعبير دوم ، خاندان نبوّت را به بارانداز و فرودگاهى تشبيه مىكند كه رسالت ، در آن از سوى خدا نزول پيدا كرده است و در تعبير سوم ، خانهء پيامبر را مركز رفت و آمد فرشتگان الهى مىشمرد و على عليه السّلام و فرزندانش كسانى هستند كه در اين خانه و خانواده ، پرورش يافتهاند و طبعا آثار و بركات وحى در آنها پرتو افكن مىباشد .
واژهء « ملائكه » در اينجا ممكن است كه اشاره به فرشتگان وحى باشد ( جبرئيل و همراهانش ) كه بر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نازل مىشدند ؛ يا اشاره به معناى اعمّى باشد كه ساير فرشتگانى را كه به عنوان خدمت يا بشارت در اين خانواده رفت و آمد داشتهاند ، شامل شود و در هر حال ، منظور اين نيست كه فرشتهء وحى بر غير پيامبر نازل مىشده است .
تفاوت « شجرة النّبوّة » و « محطّ الرّسالة » از اين نظر است كه پيامبر داراى دو مقام بود : مقام نبوّت ، كه همان خبر دادن از سوى خداست و مقام رسالت ، كه تبليغ آن است .
يا به تعبير ديگر : نبىّ مأمور ابلاغ است و رسالت معمولا توأم با امامت و رهبرى و اجرا مىباشد .
و منظور از « معادن علم » آن است كه امامان اهل بيت عليه السّلام وارث علوم پيامبر و حافظ كتاب و سنّت بودند . در شأن نزول آيهء شريفهء «
« وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ »
؛ گوش شنوا اين پيامها را در خود نگه مىدارد » « 1 » در روايات متعدّدى كه در منابع فراوانى از اهل سنّت نقل شده ، آمده است كه پيغمبر اكرم فرمود : « سألت ربّي أن يجعلها أذن علىّ ؛ از پروردگارم تقاضا كردم كه اين گوش شنوا را گوش على عليه السّلام قرار دهد » و به دنبال اين
هامش
( 1 ) سورهء حاقّه ، آيهء 12 .