بهشت دعوت نمود و بشارت داد و از آتش دوزخ بر حذر داشت ! » . ( بلّغ عن ربّه معذرا ، و نصح لأمّته منذرا ، و دعا إلى الجنّة مبشّرا ، و خوّف من النّار محذّرا ) .
به يقين اگر پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در مرحلهء اوّل شكست مىخورد و فريفتهء زرق و برق دنيا و ناز و نعمت آن مىگشت ، هرگز نمىتوانست حقّ مرحلهء دوم يعنى ابلاغ رسالتهاى الهى را انجام دهد . اسير دنيا و نفس كجا و رساندن پيامهاى الهى كجا ! در حديثى از امام صادق عليه السّلام مىخوانيم كه خداوند به موسى بن عمران فرمود :
« يا موسى ! إنّ الدّنيا دار عقوبة عاقبت فيها آدم عند خطيئته ، و جعلتها ملعونة ، ملعون ما فيها إلّا ما كان لي . يا موسى إنّ عبادي الصّالحين زهدوا في الدّنيا به قدر علمهم ، و سائر الخلق رغبوا فيها به قدر جهلهم ؛ اى موسى ! دنيا دار كيفر و مجازات است . من آدم را به خاطر خطايش در آن مجازات كردم و دنيا را ملعون و نفرين شده قرار دادم . هر چه در دنياست ملعون است مگر آنچه براى من ( و در طريق طاعت و رضاى من ) باشد . اى موسى ! بندگان صالح من به مقدار علم و آگاهيشان در مورد دنيا زهد پيشه كردند و ساير مردم به اندازهء جهلشان به آن علاقمند شدند » . « 1 »
نكته شرط اصلى رهبرى پيشوايان
مهمترين مشكلى كه رهبران و پيشوايان و رؤساى جمعيتها دارند ، گرفتار شدن در چنگال مواهب مادّى و زرق و برق دنياست و همين امر سبب مىشود كه افراد ناصالح را به خاطر منافع مادّى خود ، بر صالحان مقدّم بشمرند و ظلم و ستمكارى را كه حافظ منفعت آنها باشد بر عدل و داد ترجيح دهند . همه چيز را با معيار منافع مادّى بسنجند و ضابطههاى الهى و عقلانى و انسانى را در پاى منافع زودگذر دنيوى قربانى كنند .
هامش
( 1 ) كافى ، جلد 2 ، صفحهء 317 ، حديث 9 .