بخش هفتم
و منها فى ذكر النبيّ صلّى اللّه عليه و آله بخش ديگرى از اين خطبه كه دربارهء پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله سخن مىگويد :
قد حقّر الدّنيا و صغّرها و أهون بها و هوّنها ، و علم أنّ اللّه زواها ، عنه اختيارا ، و بسطها لغيره احتقارا ، فأعرض عن الدّنيا بقلبه ، و أمات ذكرها عن نفسه ، و أحبّ أن تغيب زينتها عن عينه ، لكيلا يتّخذ منها رياشا ، أو يرجو فيها مقاما . بلّغ عن ربّه معذرا ، و نصح لأمّته منذرا ، و دعا إلى الجنّة مبشّرا ، و خوّف من النّار محذّرا .
ترجمه
پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله دنيا را بسيار حقير و كوچك مىشمرد و آن را خوار و بىمقدار مىدانست ، و در ديدگاه ديگران نيز تحقيرش مىنمود ، او مىدانست خداوند براى احترام و گرامى داشت وى ، دنيا را از او گرفته و به خاطر حقارتش آن را براى ديگران گسترده ساخته است ! ( و به اين ترتيب ، پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله ) با قلب و روح خود از دنيا روى گردان شد و ياد آن را براى هميشه در دل خود ميراند ، و دوست مىداشت كه زينتهاى آن از پيش چشمش پنهان و دور شود ، تا از آن لباس فاخرى تهيّه نكند ، و يا اقامت در آن را آرزو ننمايد . او در تبليغ احكام الهى به بندگان براى قطع عذر و اتمام حجّت اصرار ورزيد ، و امّت خويش را از عذاب خدا بيم داد و نصيحت كرده ، آنها را به سوى بهشت دعوت نمود و بشارت داد و از آتش دوزخ بر حذر داشت .