سبب نمىشد كه همهء مردم امّت واحد ( گمراهى ) شوند ، ما براى كسانى كه به ( خداوند ) رحمان كافر مىشدند ، خانههايى قرار مىداديم با سقفهايى از نفره و نردبانهايى كه از آن بالا روند و براى خانههايشان درها و تختهايى ( زيبا و نقرهاى ) قرار مىداديم كه بر آن تكيه كنند و انواع زيورها ؛ ولى تمام اينها بهرهء زندگى دنيا است ، و آخرت نزد پروردگار از آن پرهيزكاران است » . « 1 » سپس امام عليه السّلام در ادامهء اين سخن مىافزايد : « پيامبر صلّى اللّه عليه و آله با قلب و روح خود از دنيا روى گردانيد و ياد آن را ( براى هميشه ) در دل خود ميراند ، و دوست مىداشت كه زينتهاى آن از پيش چشمش پنهان و دور شود ؛ تا از آن لباس فاخرى تهيّه نكند و يا اقامت در آن را آرزو ننمايد » . ( فأعرض عن الدّنيا بقلبه ، و أمات ذكرها عن نفسه ، و أحبّ أن تغيب زينتها عن عينه ، لكيلا يتّخذ منها رياشا ، أو يرجو فيها مقاما ) .
تعبير به « رياش » كه هم به معناى مفرد و هم به معناى جمع آمده است ، اشاره به لباسهاى فاخر است و در اصل از مادّهء « ريش » به معناى « پرهاى پرندگان » گرفته شده و اين تعبير مىتواند اشاره به همهء زرق و برقهاى دنيا باشد كه يكى از آنها لباسهاى فاخر است .
اين نخستين ويژگى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله بود كه هرگز فريفتهء دنيا و زرق و برق آن نشد و خود را اسير دنياى مادّى و مواهب زودگذر آن نكرد .
ويژگى دوّم وظيفهء تبليغ رسالت و رساندن فرمان خدا به همهء بندگان بود كه براى آن نهايت مجاهدت را فرمود . همانگونه كه امام عليه السّلام در ادامهء اين سخن مىفرمايد : « در تبليغ احكام الهى به بندگان براى قطع عذر و اتمام حجّت اصرار ورزيد ، و امّت خويش را از عذاب خدا بيم داد ، و نصيحت كرد ، و آنها را به سوى
هامش
( 1 ) سورهء زخرف ، آيات 33 - 35 .