تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 545

مساهمون:

ص٥٤٥

بخش هفتم

فإذا كان ذلك كان الولد غيظا ، و المطر قيظا ، و تفيض اللّئام فيضا ، و تغيض الكرام غيضا ، و كان أهل ذلك الزّمان ذئابا ، و سلاطينه سباعا ، و أوساطه أكّالا ، و فقراؤه أمواتا ؛ و غار الصّدق ، و فاض الكذب ، و استعملت المودّة باللّسان ، و تشاجر النّاس بالقلوب ، و صار الفسوق نسبا ، و العفاف عجبا ، و لبس الإسلام لبس الفرو مقلوبا .

ترجمه

در آن هنگام ، فرزندان سبب خشم ( پدران و مادران ) مىشوند ؛ و باران گرمى مىافزايد ؛ فرومايگان همه جا را پر مىكنند و نيكان بزرگوار ، كمياب مىشوند ! مردم آن زمان ، همچون گرگان ؛ و سلاطين آنها همچون درندگان ؛ و طبقهء متوسط طعمهء آنها ؛ و مستمندان همچون مردگان خواهند بود . ( در آن زمان ) راستگويى از ميان مىرود و دروغ فراوان مىشود ؛ مردم با زبان اظهار دوستى مىكنند ، و با دل دشمنى ؛ به گناه و آلودگى افتخار مىكنند و از عفّت و پاكدامنى در شگفتى فرو مىروند ! و اسلام همچون پوستينى وارونه پوشيده مىشود ! ! .

شرح و تفسير پوستين وارونه !

به دنبال بحثى كه امام عليه السّلام به عنوان پيشگويى از آينده در مورد سيطره و سلطهء