خطبهء 106 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام و فيها يبيّن فضل الاسلام و يذكر الرّسول الكريم ، ثمّ يلوم اصحابه
امام عليه السّلام در اين خطبه مزاياى اسلام را بيان كرده و به فضايل پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اشاره مىكند ، سپس يارانش را ( به خاطر خلافهايى كه مرتكب شدهاند ) مورد سرزنش قرار مىدهد .
خطبه در يك نگاه
همان گونه كه از عنوان خطبه روشن شد ، اين خطبه از سه بخش تشكيل يافته :
بخش اوّل ، از اهميّت اسلام و بركات آثار آن سخن مىگويد و انگشت روى نكات دقيقى روى اين زمينه مىگذارد .
هامش
( 1 ) سند خطبه : در « مصادر نهج البلاغه » آمده است كه ما مدارك اين خطبه را در ذيل كلمات قصار حضرت ( كلمات 30 ، 31 ، 226 و 268 ) مىآوريم و به نظر مىرسد كه همهء اينها در يك خطبه جمع بوده است كه امام عليه السّلام يك جا آورده ( و مرحوم « سيّد رضى » آنها را جدا ساخته و هر قسمت را در جايى مطرح كرده است ) .
ولى ما مدارك روشنى براى آنچه « مصادر » نقل كرده است ، نيافتيم . آنچه از كتاب « مستدرك و مدارك نهج البلاغه » استفاده مىشود اين است كه بخشى از اين خطبه در كتاب « اصول كافى » و بخشى از آن « در امالى شيخ طوسى » آمده است . ( از اوّل خطبه ، تا جملهء و الجنّة سبقته ) .