بخش اوّل
أمّا بعد ، فإنّ اللّه سبحانه بعث محمّدا صلّى اللّه عليه و آله و ليس أحد من العرب يقرأ كتابا ، و لا يدّعي نبوّة و لا وحيا ، فقاتل به من أطاعه من عصاه ، يسوقهم إلى منجاتهم ؛ و يبادر بهم السّاعة أن تنزل بهم ، يحسر الحسير ، و يقف الكسير ، فيقيم عليه حتّى يلحقه غايته ، إلّا هالكا لا خير فيه ، حتّى أراهم منجاتهم و بوّأهم محلّتهم ، فاستدارت رحاهم ، و استقامت قناتهم .
ترجمه
امّا بعد ، خداوند سبحان ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله را مبعوث كرد ، در حالى كه هيچ كس از عرب ، كتاب آسمانى نداشت و ادّعاى نبوّت و وحى نمىكرد . او به كمك كسانى كه وى را اطاعت كردند ، به مبارزه با عصيانگران برخاست ، آنها را به سوى سر منزل نجات سوق مىداد و پيش از آنكه مرگشان فرا رسد ، آنها را در مسير هدايت پيش مىبرد .
در اين ميان گروهى ناتوان و خسته بازماندند و شكسته حالان متوقّف شدند ؛ ولى او در كنار آنان مىايستاد ( و به هدايتشان مىپرداخت ) . تا آنها را به مقصد برساند ؛ به جز گمراهانى كه هيچ اميدى به هدايتشان نبود ! و اين كار همچنان ادامه يافت ، تا محلّ نجاتشان را به آنان نشان داد ، و در جايگاه مناسبشان جاى داد . در نتيجه ، آسياى ( زندگى پر بركت ) آنها به گردش در آمد ، و حكومت آنها قوى و استوار گشت .