ويژگىهاى بسيار والاى فوق ، در همهء صحابهء پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله بوده است و آن را دليلى بر اصل معروف « تنزيه صحابه » بگيرند در حالى كه به يقين اين اوصاف و ويژگىها مربوط به اصحاب خاصّ آن حضرت ، همچون : سلمانها ، بوذرها ، عمّارها و مقدادها است ، نه همهء آنان ؛ زيرا اوّلا : چنين مطلبى بر خلاف تاريخ است ؛ چرا كه در هيچ تاريخى اين صفات براى همهء آنها نوشته نشده است .
ثانيا : بسيارى از آيات قرآن نشان مىدهد كه در ميان آنها متخلّفان و گنهكاران خطرناكى بودند .
از جمله بعضى از آنها به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و ارتش اسلام خيانت كردند كه وقتى رسوا شدند ، از در توبه درآمدند ؛ مانند « حاطب بن ابى بلتعه » و « ابو لبابه » كه داستان آنها را همه شنيدهايم و ستون توبه در مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله يادآور اين حقيقت است .
بعضى ديگر در مقام اعتراض در برابر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نسبت به حكم زكات برآمدند ، در حالى كه قبلا با خدا عهد كرده بودند اگر ثروتى پيدا كردند در راه خدا از آن انفاق كنند ! مانند « ثعلبة بن حاطب انصارى » كه داستان او در آيات 75 تا 77 سورهء توبه آمده است .
بعضى فرمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را زير پا گذاردند و به بهانههاى واهى از شركت در جنگ « تبوك » تخلّف كردند ؛ كه داستان آنها ذيل آيهء 118 سورهء « توبه » آمده است .
گروهى دست به جاسوسى زدند ، كه قرآن در آيهء 47 سورهء « توبه » در مورد آنها مىگويد : «
« وَ فِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ »
» .
بعضى به ساختن مسجد « ضرار » پرداختند ، تا در ميان مؤمنان ايجاد شكاف و تفرقه كنند ، كه داستان آنها در ذيل آيات 107 تا 110 سورهء « توبه » آمده است .
و بعضى از آنها كه در عصر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را راستى را مىپيمودند ، بعد از آن حضرت در اثر هوا پرستى فتنههايى بر پا كردند كه خونهاى زيادى از مسلمين ريخته شد ؛ مانند : « طلحه » و « زبير » كه آتش جنگ « جمل » را بر پا كردند و بر ضدّ امام