خطبهء 94 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام و فيها يصف اللّه تعالى ثمّ يبيّن فضل الرّسول الكريم و أهل بيته ثمّ يعظ النّاس
امام عليه السّلام در اين خطبه صفات خداوند ، سپس فضيلت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و اهل بيت گرامى آن حضرت را بيان كرده ، آنگاه مردم را موعظه مىكند .
خطبه در يك نگاه
اين خطبه عمدتا بر چهار محور دور مىزند : نخست ، بيان بخشى از صفات
هامش
( 1 ) سند خطبه : نويسندهء « مصادر نهج البلاغه » معتقد است آنچه در اينجا آمده بخشى از خطبهء مشهورى است كه آغاز آن : « ألحمد للّه الواحد الأحد المنفرد . . . » بوده است كه مرحوم « كلينى » در كتاب « كافى » بعد از آن كه بخشى از اين خطبه را در مورد توحيد نقل كرده چنين مىگويد : « اين خطبه از خطبههاى مشهورى است كه در ميان مردم دست به دست مىگشت » ( كافى ، جلد اوّل ، صفحهء 136 ) .
مرحوم « صدوق » مىافزايد : « به فرمودهء امام صادق عليه السّلام اين خطبه را امير مؤمنان على عليه السّلام هنگامى بيان كرد كه مىخواست براى دومين بار مسلمانان را براى جنگ با معاويه آماده كند » . ( توحيد صدوق ، صفحهء 41 ، باب التوحيد و نفى التشبيه ، حديث 3 ) .
« ابن عبد ربّه مالكى » نيز در كتاب « عقد الفريد » آن را در جلد چهارم با كمى تفاوت تحت عنوان « خطبته الغّراء » آورده است . نويسندهء مصادر بعد از نقل مطالب بالا مىگويد : « مطابق روايت « ابن عبد ربّه » سخنى از اهل بيت در اين خطبه نيامده است ؛ شايد دست امانتدارى ! آن را حذف نموده ، آن گونه كه « خطبهء شقشقيّه » را از كتاب « عقد الفريد » حذف كرده است ؛ در حالى كه ثابت كرديم « خطبهء شقشقيّه » در « عقد الفريد » وجود داشته » . به هر حال ، ( بسيارى از ) كسانى كه اين خطبه را نقل كردهاند قبل از « سيّد رضى » مىزيستهاند . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 185 ) .