بخش اوّل
فتبارك اللّه الّذي لا يبلغه بعد الهمم ، و لا يناله حدس الفطن ، الأوّل الّذي لا غاية له فينتهي ، و لا آخر له فينقضي .
ترجمه
پر بركت است خداوندى كه افكار بلند ، به اوج معرفت او راه نمىيابد و گمان زيركان به مقام والايش نمىرسد ، آغازى است كه نهايتى ندارد تا به آن رسد ، و آخرى ندارد تا پايان گيرد و سپرى شود .
شرح و تفسير هيچ فكرى به اوج معرفتش نمىرسد !
امام عليه السّلام در اين بخش از خطبه - مانند بسيارى از خطبههاى ديگر - نخست به مدح و ثناى پروردگار مىپردازد ، تا بهترين آغاز براى سخن باشد و دلها را آماده براى سخنان آينده كند . در اين چند جمله ، چهار وصف از اوصاف الهى را بيان مىفرمايد كه در حقيقت به يك وصف باز مىگردد ( و شبيه آن در نخستين خطبهء نهج البلاغه در آغاز جلد اوّل اين كتاب گذشت . ) مىفرمايد : « پر بركت است خداوندى كه افكار بلند ، به اوج معرفت او راه نمىيابد و گمان زيركان به مقام والايش نمىرسد » . ( فتبارك اللّه الّذي لا يبلغه بعد الهمم ، و لا يناله حدس الفطن ) .
« خداوندى كه آغازى است كه نهايت ندارد تا به آن رسد و آخرى ندارد تا پايانى