بخش اوّل
الحمد للّه الّذي لم تسبق له حال حالا ، فيكون أوّلا قبل أن يكون آخرا ، و يكون ظاهرا قبيل أن يكون باطنا ، كلّ مسمّى بالوحدة غيره قليل ، و كلّ عزيز غيره ذليل ، و كلّ قويّ غيره ضعيف ، و كلّ مالك غيره مملوك ، و كلّ عالم غيره متعلّم ، و كلّ قادر غيره يقدر و يعجز ، و كلّ سميع غيره يصمّ عن لطيف الأصوات ، و يصمّه كبيرها ، و يذهب عنه ما بعد منها ، و كلّ بصير غيره يعمى عن خفيّ الألوان و لطيف الأجسام ، و كلّ ظاهر غيره باطن ، و كلّ باطن غيره غير ظاهر .
ترجمه
ستايش مخصوص خداوندى است ، كه هيچ وصفى از او بر وصف ديگر پيشى نگرفته ( تا بتوان گفت : ) پيش از آنكه آخر باشد ، اوّل بوده است و قبل از آنكه باطن باشد ، ظاهر بوده است ( او هم اوّل است و هم آخر و هم ظاهر است و هم باطن ) هر چه جز او به يگانگى توصيف شود كم ارزش است و هر عزيزى غير او ذليل است و هر قويّى ، غير او ضعيف است و هر مالكى غير او ، مملوك است و هر عالمى غير او ، دانشآموز است و هر قدرتمندى غير او گاه توانا و گاه ناتوان است و هر شنوندهاى غير او ، از درك صداهاى ضعيف ، ناتوان و ناشنواست و صداهاى قوى گوش او را كر مىكند و آوازهاى دور را نمىشنود ، و هر بينندهاى غير او از ديدن رنگهاى ضعيف و اجسام بسيار كوچك ناتوان است و هر آشكارى غير او پنهان است و هر پنهانى غير