بخش ششم
و منها : حتّى يظنّ الظّانّ أنّ الدّنيا معقولة على بني أميّة ، تمنحهم درّها ، و توردهم صفوها ، و لا يرفع عن هذه الأمّة سوطها و لا سيفها ، و كذب الظّانّ لذلك ، بل هي مجّة من لذيذ العيش يتطعّمونها برهة ، ثمّ يلفظونها جملة !
ترجمه
امام عليه السّلام در بخش ديگرى از اين خطبه مىفرمايد : تا آنجا كه بعضى گمان كردند دنيا به كام بنىاميّه است و همهء خوبىهايش را به آنان مىبخشد و آنها را از سرچشمهء زلال خود ، سيراب مىسازد و ( نيز گمان كردند كه ) تازيانه و شمشير آنها از سر اين امّت برداشته نخواهد شد ، كسانى كه چنين گمان مىكنند ، دروغ مىگويند ( و در اشتباهند ) . چه اينكه سهم آنان از زندگى لذّتبخش ، جرعهاى بيش نيست ، كه زمان كوتاهى آن را مىچشند ، سپس ( قبل از آنكه آن را فروبرند ) به كلّى بيرون مىافكنند !
شرح و تفسير
كوتاهى عمر بنىاميّه
اين آخرين بخش از خطبه بالا است . بعضى معتقدند مشتمل بر مطلب مستقلّى است و ربطى به مطالب گذشته ندارد و در واقع در ميان اين بخش و بخشهاى گذشته ، مطالب زيادى بوده كه « سيّد رضى رحمه اللّه » آن را نقل نكرده است و لذا پيوند