خواهد داد » ( و لا ترخّصوا لأنفسكم ، فتذهب بكم الرّخص مذاهب الظّلمة ) .
تجربههاى فراوان نيز نشان داده است ، آنها كه بيش از حدّ بر آزادىها و استفاده از مباحات تكيه مىكنند ، سرانجام در پرتگاه محرّمات سقوط خواهند كرد . تشبيه جالبى در احاديث متعدّد آمده است ، كه محرّمات الهى را به غرقگاه و منطقهء ممنوعهاى تشبيه كرده كه مرزهاى معيّنى دارد ، سپس نفس آدمى را به گوسفندى تشبيه مىكند كه از آخرين منطقهء آزاد استفاده مىكند و لب مرز قرار مىگيرد و چيزى نمىگذرد كه علفهاى ظاهرا شاداب آن طرف مرز ، به او چشمك مىزند و او را به سوى خود مىكشاند .
انسان نيز چنين است ، هنگامى كه تا آخرين مرز آزادى پيش رفت ، نفس سركش ، او را فريب مىدهد و هنگامى بيدار مىشود كه در ميان گناهان غوطهور است . امام على عليه السّلام مىفرمايد :
« و المعاصي حمي اللّه ، فمن يرتع حولها يوشك أن يدخلها
، گناهان مناطق ممنوعهء الهى است ، هر كس به آن نزديك شود ، بيم آن مىرود كه وارد آن شود . « 1 » » ( همان گونه كه اگر گوسفندان را در چراگاه ، به نزديك مناطق ممنوعه ببرند ، بيم آن مىرود كه به خطر بيفتند ، يا وارد مرتع ديگران شوند ) .
تعبير لطيفى كه در قرآن مجيد دربارهء بعضى از گناهان آمده و مىفرمايد به آن نزديك نشويد ، نظير :
« وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ »
، به اموال يتيمان نزديك نشويد « 2 » ،
و لا تقربوا الزّنا
، به زنا نزديك نگرديد . » « 3 » و
« وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ »
به كارهاى زشت نزديك نشويد ، آشكار باشد يا پنهان . « 4 » نشان مىدهد كه براى مصون ماندن از آلودگى به گناه ، بهتر است انسان به مرز گناهان نزديك نشود و هر
هامش
( 1 ) وسائل الشيعة ، جلد 18 ، ص 118 ، حديث 22 ، باب 12 ، از ابواب صفات قاضى .
( 2 ) سورهء انعام ، آيهء 152 .
( 3 ) سورهء اسراء ، آيهء 32 .
( 4 ) سورهء انعام ، آيهء 151 .