اعمال خيرشان ، حساب را بر آنها آسان مىگيرد ، قرآن مجيد مىگويد :
« فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً وَ يَنْقَلِبُ إِلى أَهْلِهِ مَسْرُوراً »
، امّا كسى كه نامه اعمالش به دست راستش داده شده است ، به زودى حساب آسانى براى او مىشود و مسرور و شادمان به خانوادهاش ملحق مىگردد . « 1 » در حديثى از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله آمده است :
« ثلاث من كنّ فيه ، حاسبه اللّه حسابا يسيرا و أدخله الجنّة برحمته ، قالوا : و ما هى يا رسول اللّه ؟ قال : تعطي من حرمك و تصل من قطعك و تعفو عمّن ظلمك
، سه صفت است كه در هر كس باشد خداوند حساب را بر او آسان مىگيرد : به كسى كه تو را محروم كرده ، عطا كنى ! و با كسى كه از تو بريده ، پيوند برقرار سازى ! و از كسى كه به تو ستم كرده بگذرى و عفو كنى ! » « 2 » اين حديث به خوبى نشان مىدهد كه حساب آسان خداوند در قيامت ، بازتابى است از حسابى كه انسان در اين دنيا با ديگران داشته است .
و - آنها كه بىحساب وارد بهشت مىشوند
، در برابر گروههايى كه در حساب آنها سختگيرى و يا آسانگيرى مىشود ، گروه سومى هستند كه بىحساب وارد بهشت مىشوند ، آنها كسانى هستند كه در اوج تقوا و پرهيزگارى و معارف حقّهء الهيّه بودند . در حديثى از امام سجاد عليه السّلام مىخوانيم :
« إذا جمع اللّه عزّوجلّ الأوّلين و الآخرين ، قام مناد - فنادى يسمع النّاس - فيقول : « أين المتحابّون في اللّه ؟ » فيقوم عنق من النّاس فيقال لهم : « اذهبوا إلى الجنّة به غير حساب »
، هنگامى كه خداوند اوّلين و آخرين را ( در روز قيامت ) جمع مىكند ، ندا دهندهاى بر مىخيزد و اين سخن را به
هامش
( 1 ) سورهء انشقاق ، آيات 7 - 9 .
( 2 ) تفسير نورالثقلين ، جلد 5 ، صفحهء 537 .