دوشيدن شير شتر ! » ( إنّ بني أميّة ليفوّنني « 1 » تراث محمّد صلّى اللّه عليه و آله تفويقا ) .
تعبير « يفوّقوننى » - از مادّهء « فواق النّاقة » يعنى يك بار شير شتر را دوشيدن - اشارهء لطيفى به كمى هداياى آنهاست ، گويى خلافت ، به منزلهء مركب راهوار شيردهى است كه آنها از همه چيزش بهره مىگيرند و گه گاه تنها به اندازهء يك بار دوشيدن ، در اختيار آن حضرت قرار مىدهند . بعضى گفتهاند : « فواق » مفهومى كمتر از اين دارد و آن ، به اندازهء مقدار شيرى است كه در يك بار فشار دادن انگشتان ، بر پستان حيوان ، فرو مىريزد و مطابق اين تفسير ، تعبير امام عليه السّلام بسيار گوياتر خواهد بود .
تعبير به « تراث محمّد » ممكن است اشاره به فدك و مانند آن باشد و يا اشاره به كلّ برنامههاى اسلام كه در مفهوم وسيع ميراث ، داخل مىشود ، زيرا تمام شكوفايىهاى اقتصادى كشور اسلام ، به بركت آيين پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله صورت گرفت و رهين خدمات آن حضرت بود ، بنابراين ، همهء آنها ميراث محمد صلّى اللّه عليه و آله محسوب مىشود و على عليه السّلام سهم عظيمى ، نه تنها به خاطر خويشاوندى بلكه به خاطر جانفشانىهايش در طريق اسلام ، در آنها داشت .
درست است كه على عليه السّلام زندگى زاهدانهاى داشت ، ولى هميشه در عصر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله سهم خود را از غنايم مىگرفت و به نيازمندان مىداد .
سپس در ادامهء اين سخن مىافزايد : « ( آنها با اين كار خود ، نمىتوانند مرا فريب دهند و از تصميم نهايى باز دارند ) به خدا سوگند ! اگر زنده بمانم آنها را از صحنهء
هامش
( 1 ) « ليفوّقوننى » از مادّهء « فواق » ( بر وزن رواق ) به گفتهء بسيارى از علماى لغت ، در اصل به معناى فاصلهاى است كه در ميان دو مرتبه دوشيدن شير از پستان مىباشد و بعضى آن را به معناى فاصلهاى كه ميان بازكردن انگشتان و بستن آن به هنگام دوشيدن شير است ، مىدانند و از آنجا كه پستان بعد از دوشيدن شير ، در استراحت فرو مىرود ، اين واژهگاهى در معناى آرامش و استراحت نيز به كار رفته و « افاقهء مريض » يا « افاقهء ديوانه » هنگامى كه سالم شود و يا بر سر عقل آيد ، به همين مناسبت است . اين واژه در كلام بالا اشاره به مقدار كمى از مال است كه « بنى اميّه » از « بيت المال » در عصر عثمان در اختيار امام عليه السّلام مىگذاشتند .