به هر حال ، اين خطبه از خطبههايى است كه امام عليه السّلام بعد از جنگ « صفّين » ايراد فرموده و آنها را سرزنش مىكند كه چرا از پيروزى كه در چند قدمى شما بود استقبال نكرديد و كار را ناتمام گذارديد و كشور اسلام را در فتنه فرو برديد ؟ ! به همين جهت ، آنها را تشبيه به زن باردارى مىكند كه در آخرين روزهاى دوران حمل ، جنين خود را ساقط كند و سرپرستش بميرد و ميراث او را بستگان دور دستش ببرند و به تمام معنا بيچاره شود . سپس در بخش ديگرى از اين خطبه ، به پاسخ كسانى مىپردازد كه پارهاى از سخنانش را تكذيب كردند و حقايق گرانبهايى را كه امام عليه السّلام در اختيار آنها گذارده بود ، بر اثر نادانى و عدم شناخت ناديده گرفتند .
اين خطبه نيز به خوبى نشان مىدهد كه على عليه السّلام تا چه حدّ مظلوم بود و گرفتار چه مردمى شده بود .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 161
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٦١