خطبه در يك نگاه
در بعضى از روايات آمده است كه على عليه السّلام روزى بر منبر فرمود :
« لو كسرت لي الوسادة لحكمت بين أهل التّوراة بتوراتهم و بين أهل الإنجيل بإنجيلهم و بين أهل الفرقان بفرقانهم و ما من آية في كتاب اللّه أنزلت في سهل أو جبل إلّا و أنا عالم متى أنزلت و فيمن أنزلت
، اگر مسندى براى سخن گفتن جهت من ترتيب داده شود كه گروههايى از پيروان مذاهب مختلف حضور داشته باشند ، من در ميان اهل تورات ، به توراتشان داورى مىكنم و در ميان اهل انجيل ، به انجيلشان و در ميان پيروان قرآن ، به قرآنشان و هيچ آيهاى در كتاب اللّه نيست ، كه در دشت ، يا كوهستان نازل شده ، مگر اين كه من مىدانم كى نازل شده و دربارهء چه كسى نازل شده است . » هنگامى كه امام عليه السّلام اين سخن را فرمود ، يكى از كسانى كه پاى منبر امام عليه السّلام نشسته بود ، گفت : « يا للّه و للدّعوى الكاذبة ، خدايا ! چه ادّعاى بزرگ دروغى . » و عجب اين كه ، كسى كه در كنار او نشسته بود ، رو به على عليه السّلام كرد ( و آهسته ) گفت :
« من گواهى مىدهم كه تو خداوند عالميانى ( يكى در جهت افراط و ديگرى در جهت تفريط گام برمىدارد ) » .
در روايت ديگرى آمده است كه : روزى على عليه السّلام خطبهاى خواند و از حوادث آينده خبر داد و فرمود : « سلوني قبل أن تفقدوني ، هر چه مىخواهيد از من بپرسيد پيش از آن كه من در ميان شما نباشم » و سپس بخشى از حوادث دردناك آينده را بيان فرمود . گروهى از كسانى كه پاى منبر نشسته بودند ، به آن حضرت جسارت كرده و به ساحت مقدّسش نسبت دروغگويى دادند . « 1 » اين گونه سخنان به سمع مبارك مولا رسيد و به نظر مىرسد كه خطبهء مورد بحث را ، بعد از آنها ايراد كرد .
هامش
( 1 ) شرح نهج البلاغه ابن ابىالحديد ، جلد 6 ، صفحهء 136 .