اتمام حجّت مايل نيستيم با شما جنگ را آغاز كنيم ، اما تو لشكر خود را فرستادهاى و جنگ را ( در كنار شريعهء فرات ) آغاز كردهاى ، و ميان مردم و آب حائل شدهاى .
شريعه را رها كن و آب را آزاد بگذار تا در آنچه ميان ما و شما است بنگريم ، و اگر دوست دارى هدف اصلى را رها كرده و مردم بر سر آب با يكديگر بجنگند تا هر كس پيروز شد آب را در اختيار بگيرد ، چنان كنيم ! « صعصعه » اين پيام را براى معاويه برد ، معاويه با يارانش به مشورت پرداخت ، بعضى به او توصيه كردند كه شريعه را همچنان در اختيار بگير و آنها را از آب باز دار ، ولى « عمرو بن عاص » به او گفت آب را آزاد بگذار ، چرا كه من مىدانم لشكر على هرگز اجازه نخواهند داد تو سيراب باشى و آنها تشنه بمانند ، ولى معاويه نظر موافقان نگهداشتن شريعه را ترجيح داد .
هنگامى كه امام عليه السّلام از اين ماجرا با خبر شد خطبهء پر شور بالا را كه پر از نكات زيباى ادبى ، و در نهايت فصاحت و بلاغت است ايراد كرد ، و ياران خود را براى باز پس گرفتن شريعهء فرات به حركت در آورد ، و با يك حملهء شجاعانه لشكر معاويه را عقب راندند و شريعه فرات را براى همه آزاد كردند ! بخش اول اين خطبه به اين حقيقت اشاره مىكند كه اگر انسان با شجاعت به ميدان حوادث نرود و حق خود را نگيرد بايد تن به ذلّت تسليم در برابر ظلم بدهد ، و در بخش دوم به اين نكته اشاره مىفرمايد كه چگونه معاويه با تزوير و حيله گروهى از بيخبران را به صحنه آورده كه حاضرند جان خود را در طريق باطل او فدا كنند ؟ !
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 572
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٧٢