جواب : اعتقاد ما در مورد دار زدن اين است كه ، بايد طورى دار بزنند كه محكوم بميرد ؛ مانند آنچه در زمان ما مرسوم است . اين همان چيزى است كه از ادلّهء شرعيّه استفاده مىشود .
سؤال 991 - لطفاً در مورد « نفى بلد » به سؤالات زير پاسخ فرماييد :
الف ) منظور از نفى بلد چيست ؟ از بين بردن ، تبعيد كردن ، آواره نمودن دائمى ، يا معانى ديگر ؟
ب ) اگر نفى به معناى تبعيد باشد ، آيا مراد تحت نظر قرار دادن در محلّ تبعيد است ، يا زندانى كردن وى در آن محل ؟
ج ) اگر منظور تحت نظر قرار دادن باشد ، در موارد خاصّى كه تبعيد به مفاسد ديگرى منتهى مىشود ( مانند تبعيد زنان ، قاچاقچيان و افراد شرور ) آيا مىتوان تبعيد را به حبس تبديل نمود ؟
د ) اگر محارب از محل تبعيد فرار كند ، آيا حاكم شرع مىتواند پس از دستگيرى وى ، تبعيد را به يكى ديگر از مجازاتهاى چهارگانه ( جزاى نقدى ، حبس يا تعزير ) تبديل نمايد ؟
ه ) آيا حكم عدم جواز نفى بلد زن در باب زنا را مىتوان به تبعيد زن در باب محاربه تسرّى داد ؟
جواب : الف ) منظور از نفى بلد همان تفسير معروف آن يعنى تبعيد كردن است . ب ) كافيست در آن محل تحت نظر باشد ، و زندانى كردن دليلى ندارد .
ج ) در مواردى كه تبعيد تنها مجازات مجرم است ، اگر راه حل منحصر به زندان باشد ، مىتوان او را در محلّ تبعيد زندانى كرد .
د ) در صورتى كه بيم فرار مجدّد باشد ، مىتوان در محلّ تبعيد او را زندانى كرد .
ه ) آرى مىتوان تسرّى داد ؛ زيرا فقها به دلايلى استناد جستهاند كه آن دلايل عموميّت دارد .
سؤال 992 - اگر نفى بلد به معناى تبعيد باشد بفرماييد :
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 382
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٨٢