جواب : منظور از جملهء « ذاتاً حرام است » خارج نمودن موردى است كه بالعرض حرام شده است . مثلًا زن در حال حيض ، يا ماه مبارك رمضان بر شوهرش حرام است كه اين حرمت ذاتى نيست ، و لذا جماع آنها ، زنا محسوب نمىشود ؛ امّا اگر با هم عقد زوجيّت نخوانده باشند ، ذاتاً حرام است . و امّا منظور از جملهء « بدون شاهد و سوگند . . . » اين است كه ادّعاى اشتباه كافى است ، و لازم نيست او را وادار به سوگند كند ، و اگر احتمال صدق وجود ندارد ، سوگند بىفايده است . ادّعاى ( اشتباه و ناآگاهى ) نيز خواه در جهت حكم باشد يا موضوع ، يكسان است .
زناى محصنه
سؤال 932 - زنى با داشتن همسر دائمى و شرعى ، و تمامى شرايط يك زندگى سالم و آبرومند ، و حقّ همخوابى با شوهر دائمى و رسمى خود ، مرتكب عمل شنيع زنا مىگردد ، كه اين عمل با چهار بار اقرار نزد قاضى دادگاه ، و گواهى سازمان پزشكى قانونى به اثبات مىرسد . در حالى كه شوهر اين زن فقط يك شب ( يعنى كمتر از 24 ساعت ) از همسر خود دور بوده ، و شب قبل از سفر همخوابى داشتهاند . حكم اين مسأله چيست ؟
جواب : در صورتى كه يك شب دور بوده ، اجراى حدّ زناى محصنه دربارهء او مشكل است .
سؤال 933 - دخترى به عقد مرد نابينايى در مىآيد ، و مدّتى ( حدود 45 روز ) پس از عروسى و زندگى مشترك و تمكين از زوج ، او را ترك مىكند ، دختر ادّعا مىنمايد كه آن مرد او را فريب داده ، و برادرش را ، كه از نعمت بينايى كامل بهرهمند است ، در زمان عقد به عنوان زوج معرّفى كرده است ! و تقاضاهاى متعدّدى تحت عنوان فسخ نكاح و طلاق به دادگاههاى عمومى كشور تقديم داشته كه در يكى از پروندهها ، ادّعاى وى ( فريب ) مورد رسيدگى قرار گرفته و دادگاه حكم به ردّ دعواى وى و وجود علقهء صحيح و شرعى زوجيّت دائم بين نامبردگان صادر كرده است ، و تقاضاى طلاق