وى نيز به دليل امتناع زوج ، و ايرادهاى شكلى رد شده است . زوجه پس از انقضاى حدود چهار سال با مرد ديگرى ازدواج كرده ، و مرتكب زنا شده است . زانى نيز متأهّل و شرايط احصان را دارا بوده ، و طبق تحقيقات انجام شده ، از وضعيّت زن ( زانيه ) آگاه بوده است . آيا مشارٌ اليها به لحاظ غير محصنه بودن ( دورى چهارساله از زوج البتّه به اختيار خود ) مشمول حدّ زناى غير محصنه است ؟ آيا مرد با توجّه به وضعيّت فوق الذّكر مشمول حدّ رجم است ، يا به لحاظ شبهه ، حدّ رجم از او درء مىشود ؟ و در صورت اخير ، آيا حدّ جلد ، يا تعزير در مورد وى جارى مىگردد ؟
جواب : در فرض مسأله زن به خاطر همان جدايى از شوهرش مشمول احكام محصنه نيست ، و همچنين مرد ، با توجّه به اين كه متمسّك به عقد ازدواج شده ، و اين خود يكى از دلايل شبهه مىباشد ، او هم مشمول حكم محصن نيست ، ولى هر دو به خاطر تقصير در سؤال از حكم مسأله ، و ارتكاب كار خلاف ، مستحقّ تعزيرند .
سؤال 934 - آيا زانى در موارد ذيل مستوجب رجم است ؟
1 - به قصد فرار از تحقّق احصان ، به مسافرت رفته و مرتكب زنا شده است .
2 - در شرايطى مرتكب زنا شده كه همسر وى - زن يا شوهر - به علّت بيمارى ، آمادگى جماع نداشته ، گرچه ساير استمتاعات ممكن بوده است .
3 - زنا وقتى محقّق شده كه به علّت اختلافات خانوادگى ، يا انزجار همسر از او ، جماع با وى ممكن نبوده است .
4 - ارتكاب زنا به هنگام روزهدارى همسر بوده است .
5 - زن در ايّام عدّهء طلاق رجعى مرتكب زنا شده است . ( با عنايت به اين كه حقّ رجوع ندارد . )
6 - مرد در ايّام حيض يا نفاس همسرش مرتكب زنا شده است .
جواب : در هيچ يك از صور بالا زناى محصنه ثابت نيست ، مگر در مورد روزه ؛ زيرا مقدار ممنوعيّت روزه ضرر به احصان نمىزند ، هر چند مشهور در ميان فقها اين است كه در عدهء رجعيّه از ناحيهء مرد و زن ، زناى محصنه محسوب
استفتاءات جديد ( فارسى ) — صفحة 364
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٦٤