گاهى نتيجه كار كاملا نامشخص است .
جواب : اگر احتمال بهبودى ، احتمال قابل توجّهى است بايد اقدام كرد ( با جلب رضايت بيمار ) و اگر احتمال ضعيف است و احتمال خطر نيز وجود دارد اقدام نكنيد .
ضمان طبيب
سؤال 1392 - اگر پزشك بنا به اصرار بيمار ، دارويى تجويز نمايد و يا ساير اقدامات درمانى كه مضرّ است انجام دهد ، در صورت ايجاد عارضه ، مسئول كيست ؟
جواب : اگر پزشك اثر زيانبخش دارو را اعلام كند مسئوليتى در برابر عارضه ندارد و اگر اعلام نكند ، مسئول است ولى در هر صورت پزشك بايد مقاومت كرده و داروى مضرّ را به بيمار معرّفى نكند .
سؤال 1393 - با توجّه به اين كه ممكن است جان بيمار به طور اورژانسى ( فورى ) در خطر باشد و زمانى جهت تعيين حساسيت فرد به دارويى خاص وجود نداشته باشد ، اگر با تجويز دارو ، بيمار به آن حساسيت پيدا كرده دچار عوارض شديد و يا مرگ شود ، آيا پزشك معالج در قبال اين عوارض مسئوليّتى خواهد داشت ؟
جواب : بايد از بيمار يا ولىّ او اجازه بگيرد و اگر دسترسى به آنها نيست ما به عنوان حاكم شرع در اين گونه موارد ضرورى به اطبّا اجازه مىدهيم و ضامن نيستند . ( به شرط اينكه دقّت كافى كنند )
سؤال 1394 - اگر با توجّه به علوم امروزى ، امكان تعيين حسّاسيّت يك دارو وجود نداشته باشد ، آيا پزشك ، در صورت ايجاد عارضه مسئول است ؟
جواب : در صورتى كه آن دارو منحصر به فرد ، نباشد و بيمار جنبه اورژانسى نداشته باشد ، استعمال آن دارو روى انسان جايز نيست ، امّا اگر دارو منحصر به فرد است و استعمال آن ضرورى به نظر مىرسد و احتمال نجات بيشتر از احتمال