بنده خاص خدا ، زندگيش در رنج است * بهر او ، جام شراب اجلش جام شفاست
شب كه سر مىنهد آشفته به بالين ، گوئى * صبح فرداست ، كه غوغاى قيامت برپاست
ترسَمَت فرصت توفيق به فردا ندهند * بارى ، امروز كن آن توبه كه طوق فرداست
در سكوت ابدى وحشت گورستان بين * گوئى از هر طرفش ناله و فرياد به پاست
كه هَلّا ، روى زمين پاى به غفلت ننهيد * كه سر پادشهان زير كف پاى شماست « 1 »
فرق منزل تفكّر و تذكّر :
بدان كه تذكّر از نتائج تفكّر است ، و از همين روى منزل تفكّر را بر منزل تذكّر مقدّم دانستهاند . خواجه عبداللّه انصارى اين عارف بزرگ مىفرمايد :
« التَّذَكُر فَوقَ التّفكر فَانّ التّفكر طَلَبٌ و التّذكّر وُجُودٌ » :
« تذكّر فوق تفكّر است ، زيرا كه تفكّر طلب محبوب است و تذكّر ، حصول مطلوب » .
تا انسان در سختى طلب ، و رنج جستجو است از مطلوب محجوب است و وقتى به وصال محبوب رسيد آرام مىگيرد .
معرفت و تذكّر از تفكّر صحيح پديدار مىشود .
از اين رو فرمودند ، يك ساعت تفكّر بهتر از هفتاد سال عبادت است ، چه بسا يك ساعت تفكّر دريچههائى از معارف به روى مالك بگشايد كه عبادت هفتاد سال نگشايد ، يا انسان را چنان متذكر محبوب نمايد كه از مشقتها و زحمتهاى چندين
هامش
( 1 ) . همان مدرك ، صفحه 182 . .