داشت كه سقّاها كه عبور مىكردند ايستاده و گوش فرا مىدادند و امام باقر ( عليه السلام ) هم وقتى در شب قرآن تلاوت مىكردند ، صدا را بلند كرده به طورى كه افراد ايستاده و گوش مىكردند . « 1 »
ب - ادب باطنى : از قرآن كريم مىتوان استفاده كرد كه مراعات ادب باطنى در خواندن كتابى نشانه ايمان به آن كتاب است ، زيرا در مورد مؤمنين اهل كتاب چنين گويد : ( الَّذِينَ آتَيْنَاهُمْ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُوْلَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ ) « 2 » : « كسانى كه به آنها كتاب داديم ( يعنى يهود و نصارى كه به آنها تورات و انجيل داديم » و حق خواندنش را به جاى آوردند آنها مؤمنين به آن كتابند » و بديهى است كه بدون ادب باطنى حق خواندن ، اداء نخواهد شد .
در جاى ديگر مىفرمايد :
( اللهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتَاباً مُّتَشَابِهاً مَّثَانِىَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ )
: « خداوند نازل كرد بهترين قول را به صورت كتابى كه اجزاى آن متشابهند ، و هيچگونه تناقضى بين آنها نيست ، كتابى كه بعضى قصّهها و اخبار و احكام و مواعظ آن مكرّر است و پوستها ( و دلهاى ) كسانى كه خوف از خدا دارند از اين كتاب مىلرزد » . « 3 »
امام صادق ( عليه السلام ) وقتى قرآن را به دست مىگرفتند قبل از خواندن آن دعاهائى مىخواندند از جمله مىفرمودند : « خدايا ، نظر مرا در قرآن عبادت و قرائت و خواندن در آن را فكر ، و فكر مرا در آن عبرت قرار ده ، و مرا از جمله كسانى قرار ده ، كه از
هامش
( 1 ) . الوسائل ، جلد 4 ، صفحه 9 - 858 .
( 2 ) . البقرة ، آيه 121 .
( 3 ) . الزمر ، آيه 23 ، مَثانى را مرحوم علامه طباطبائى در تفسير الميزان ، شخص ثور جلد چند ؟ جمع مُثنية به معنى معطوف گرفتهاند زيرا بعضى آيات بر بعضى ديگر منعطف و بعضى در روشن كردن و تفسير بعض ديگر دخيل است و مرحوم طبرسى در مجمع البيان در وجه نامگذارى قرآن به مثانى گفته زيرا قصص و اخبار و احكام و مواعظ آن مُثَنّى ( مكرّر ) مىشود و همچنين در تلاوت اگر مكرر شود خستگى نمىآورد .