فاكِهُونَ آمِنُونَ ، تَتَرَبَّصُونَ « 1 » بِنَا
نعمت و امنيت بسر مىبرديد و انتظار مىكشيديد كه براى ما ( اهلبيت عليهم السلام ) حوادث ناگوار
الدَّوائِرَ « 2 » ، وَتَتَوَكَّفُونَ « 3 » الْاخْبارَ
پيش آيد و توقّع شنيدن اخبار ( بد دربارهء ما ) داشتيد
وَتَنْكُصُونَ « 4 » عِنْدَ النِّزالِ « 5 » ، وَتَفِرُّونَ عِنْدَ
و هنگام جنگ عقبنشينى مىكرديد و از نبرد فرار
الْقِتالِ ؛ فَلَمَّا اخْتارَ اللَّهُ لِنَبِيِّهِ [ صَلَّى اللَّهُ
مىكرديد ! اما هنگامى كه خداوند سراى پيامبران را براى
عَلَيْهِ وَآلِهِ ] دارَ انْبِيائِهِ وَمَأْوى اصْفِيائِهِ ،
پيامبرش برگزيد ، و جايگاه برگزيدگانش را منزلگاه او ساخت ،
ظَهَرَتْ فيكُمْ حَسِيكَةُ « 6 » النِّفاقِ ،
ناگهان كينههاى درونى و آثار نفاق در ميان شما ظاهر گشت ،
هامش
( 1 ) . انتظار مىكشيديد .
( 2 ) . جمع دايره ، حوادث نامطلوب .
( 3 ) . توقع داشتيد .
( 4 ) . از آن خيرى كه به طرف آن رفته بوديد بر مىگشتيد .
( 5 ) . رويارويى دو طرف در جنگ .
( 6 ) . خار ، كينه و عداوت در دل .