سوء نيّت منافقان
آيات 50 و 51 سورهء توبه :
إِنْتُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوا وَّهُمْ فَرِحُونَ
هرگاه نيكى به تو رسد ، آنها را نارحت مىكند ؛ و اگر مصيبتى به تو رسد ، مىگويند :
« ما تصميم خود را از پيش گرفتهايم . » و ( از نزد تو ) باز مىگردند در حالى كه خوشحالند .
قُلْ لَّنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
بگو هيچ حادثهاى براى ما رخ نمىدهد مگر آنچه خداوند براى ما نوشته و مقرّر داشته است ؛ او پشتيبان ( و سرپرست ) ماست و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكّل كنند .
* * * در آيات فوق به يكى ديگر از صفات منافقان و نشانههاى آنها اشاره شده است و بحثى را كه در آيات گذشته و آينده پيرامون نشانههاى منافقان بود تكميل مىكند .
نخست مىگويد : « اگر نيكى به تو رسد آنها را ناراحت مىكند ( إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ ) » .
خواه اين خير و نيكى پيروزى بر دشمن باشد يا غنائم جنگى ، و خواه پيشرفتهاى ديگر .
و اين ناراحتى دليل عداوت باطنى و فقدان ايمان آنهاست . چگونه ممكن است كسى كمترين بهره از ايمان داشته باشد و از پيروزى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و يا حتّى يك فرد باايمان عادى ناراحت شود !
« ولى در مقابل اگر مصيبتى به تو برسد و گرفتار مشكلى شوى با خوشحالى مىگويند : ما از قبل پيشبينى چنين مسائلى را مىكرديم ، و تصميم لازم را گرفتيم ( وَإِنْ تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَّقُولُوا قَدْ