ديگران خباثت و آلودگى بيشترى داشتند پرداخته ، مىگويد : « و نيز به خاطر بياوريد هنگامى را كه گروهى از آنها گفتند : اى مردم يثرب ( مدينه ) ! اينجا جاى توقّف شما نيست ، به خانههاى خود بازگرديد ( وَإِذْ قَالَتْ طَّائِفَةٌ مِنْهُمْ يَا أَهْلَ يَثْرِبَ لَامُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا ) ! »
خلاصه ، در برابر اين انبوه دشمن ، كارى از شما ساخته نيست ، خود را از معركه بيرون كشيده و خويشتن را به هلاكت و زن و فرزندتان را به دست اسارت نسپاريد !
و بهاين ترتيب مىخواستند جمعيّت انصار را از لشكر اسلام جدا كنند ، اين از يك سو .
از سوى ديگر ، « گروهى از همين منافقان كه در مدينه خانه داشتند ، از پيامبر صلى الله عليه و آله اجازه مىخواستند كه باز گردند و براى بازگشت خود عذر تراشى مىكردند ؛ از جمله مىگفتند : خانههاى ما ديوار و در و پيكر درستى ندارد ، در حالى كه چنين نبود ؛ آنها فقط مىخواستند صحنه را خالى كرده ، فرار كنند ( وَيَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِّنْهُمُ النَّبِىَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَمَا هِىَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَاراً ) » .
واژهء « عوره » در اصل از مادّهء « عار » است و به چيزى گفته مىشود كه آشكار ساختنش موجب عار باشد ؛ به شكافهايى كه در لباس يا ديوار خانه ظاهر مىشود ، و همچنين به نقاط آسيبپذير مرزها ، و آنچه انسان از آن بيم و وحشت دارد نيز « عوره » گفته مىشود . در اينجا منظور ، خانههايى است كه در و ديوار مطمئنّى ندارد و بيم حملهء دشمن به آن مىرود .
« منافقان » با مطرح ساختن اين عذرها مىخواستند ميدان جنگ را ترك كرده و به خانههاى خود پناه برند .
در روايتى آمده است كه طايفهء « بنى حارثه » كسى را خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله فرستادند و گفتند خانههاى ما بدون حفاظ است و هيچ يك از خانههاى انصار همچون خانههاى ما نيست ، و ميان ما و طايفهء « غطغان » كه از شرق مدينه هجوم آوردهاند ، حايل و مانعى وجود ندارد ، اجازه فرما به خانههاى خود باز گرديم و از زنان و فرزندانمان دفاع كنيم ؛ پيامبر صلى الله عليه و آله به آنها اجازه داد .
چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه ( فارسى ) — صفحة 143
مساهمون: ج فرازمند
ص١٤٣