تخطي إلى المحتوى الرئيسي

چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه ( فارسى ) — صفحة 124

مساهمون:

ص١٢٤
به هنگامى كه فرشتگان مرگ جان آنها را مىگيرند ، ببينى كه چگونه به صورت و پشت آنها مىكوبند ( و مجازات مىكنند ، به حال آنها تأسّف خواهى خورد ) . » اين احتمال نيز وجود دارد كه : مجازات دوم ، اشاره به ناراحتىهاى درونى و شكنجه‌هاى روانى بوده باشد كه بر اثر پيروزى همه جانبهء مسلمانان ، دامن اين گروه را گرفت .

فريب خوردگان

آيهء 102 سورهء توبه :

وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحاً وَآخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ و گروهى ديگر ( مؤمنانى هستند كه ) به گناهان خود اعتراف كرده‌اند ؛ و كار خوب و بد را به هم آميخته‌اند ؛ اميد مىرود كه خداوند توبهء آنها را بپذيرد ؛ به يقين ، خداوند آمرزنده و مهربان است ! * * * در مورد شأن نزول آيهء فوق ، رواياتى نقل شده ، كه در بيشتر آنها به نام « ابولبابهء انصارى » برخورد مىكنيم . طبق روايتى : او با دو يا چند نفر ديگر از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله ، از شركت در جنگ تبوك خوددارى كردند ، و هنگامى كه آيات قرآن در مذمّت متخلّفين را شنيدند ، بسيار ناراحت و پشيمان گشته ، خود را به ستون‌هاى مسجد پيغمبر صلى الله عليه و آله بستند . هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله از جنگ بازگشت و از حال آنها خبر گرفت ، عرض كردند : آنها سوگند ياد كرده‌اند كه خود را از ستون باز نكنند ، تا اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله آنها را باز نمايد .