يعنى ، پس اسم اعظم « اللَّه » يعنى مقام ظهور فيض اقدس و خليفهء كبرى و ولىّ مطلق ، همان نبىّ مطلق است كه به تكلّم ذاتى ، متكلّم بر اسما و صفات در مقام و حضرت واحديت مىباشد ، اگر چه اسم نبىّ بر آن مقام ظهور فيض اقدس گفته نشود ، زيرا هيچ اسمى غير آنچه كه در لسان شريعت وارد شده ، بر اللَّه تعالى جارى نمىشود . بنابر اين اسماء اللَّه تعالى توقيفى
مىباشند .
مرزبان وحى و خرد ( يادنامه مرحوم علامه سيد محمد حسين طباطبائي قدس سره ) ( فارسى ) — صفحة 491
مساهمون: مؤسسه بوستان كتاب قم
ص٤٩١