آنان در حالىكه چشمانشان در اثر ذلّت فروافتاده از گورها بيرون مىآيند و آن چنان درهم و برهم مىشوند كه گويى ملخهايى پراكندهاند . ( 7 )
شتابان به سوى آن دعوتكننده مىروند و دعوتش را اجابت مىكنند . كافران مىگويند : امروز روزى سخت و دشوار است . ( 8 )
پيش از قوم تو ، قوم نوح نيز رسالت پيامبران را دروغ انگاشتند ؛ ازاينرو بندهء ما نوح را تكذيب كردند و گفتند : او ديوانه است و از سوى جنّيان به گفتن اين سخنان وادار مىشود . ( 9 )
پس نوح پروردگارش را خواند كه : پروردگارا ، من شكست خوردهام ، انتقام مرا بستان . ( 10 )
[ ما هم دعايش را اجابت كرديم ، ] پس درهاى آسمان را با آبى ريزان گشوديم و بارانى شديد و پىدرپى فروريختيم . ( 11 )
و زمين را به صورت چشمههاى آب شكافتيم ؛ پس آبهاى فرود آمده از آسمان با آبهاى جوشيده از زمين به همان اندازه كه براى طوفان مقدّر شده بود به هم پيوست . ( 12 )
و نوح را بر كشتى ساخته شده از الوارها و ميخها برنشانديم . ( 13 )
آن كشتى با مراقبت و حراست همهجانبهء ما بر روى آب روان بود . چنين تدبير كرديم تا نوح را كه به او كافر شدند و رسالتش را انكار كردند پاداش دهيم . ( 14 )
و به راستى آن كشتى را باقى گذاشتيم تا نشانه و دليلى باشد براى هركسى كه درس عبرت مىآموزد .
اينك آيا كسى هست كه متذكّر شود و درستى پيام رسولان را دريابد ؟ ( 15 )
حال كه از سرگذشت قوم نوح آگاه شديد ، آيا دانستيد كه عذاب من و هشدارهايم چگونه بود ؟ آيا عذاب من سخت نبود ؟ آيا هشدارهايم راست و درست نبود ؟ ( 16 )
همانا ما معارف قرآن را براى فراگيرى همگان آسان كرديم ؛ پس آيا كسى هست كه متذكّر شود و خدا را بشناسد و به صفات و افعال او پى ببرد ؟ ( 17 )
قوم عاد پيامبرشان را تكذيب كردند و به عذاب گرفتار آمدند ؛ پس عذاب من و هشدارهاى من چگونه بود ؟ ( 18 )
ما در برههاى از زمان كه پياپى براى آنان شوم بود ، تندبادى سوزان بر آنان فرستاديم ، ( 19 )
كه مردم را از جا مىكند [ و وقتى آنها را بر زمين مىافكند ] گويى تنههاى نخلى بودند كه از ريشه برآمده بودند . ( 20 )
پس بنگر كه عذاب من و هشدارهايم چگونه بود . آيا عذاب من سخت نبود ؟ آيا هشدارهايم راست و درست نبود ؟ ( 21 )
همانا ما معارف قرآن را براى فراگيرى همگان آسان كرديم ؛ پس آيا كسى هست كه متذكّر شود و خدا را بشناسد و به صفات و افعال او پى ببرد ؟ ( 22 )
قوم ثمود نيز هشدارها را دروغ انگاشتند . ( 23 )
و گفتند : آيا از بشرى كه از جنس خود ما و يكّه و تنهاست و هيچ عدّه و عدّهاى ندارد پيروى كنيم ؟ در اين صورت ما قطعا در گمراهى و جنونى شگفت خواهيم بود . ( 24 )
آيا از ميان ما وحى فقط بر او القا شده است ؟ او بر ما هيچ امتيازى ندارد ، بلكه بسيار دروغپرداز و متكبّر است و مىخواهد بدينوسيله بر ما بزرگى كند . ( 25 )
فردا به زودى خواهند دانست كه دروغپرداز و متكبّر كيست . ( 26 )
به پيامبرشان صالح گفتيم : همانا ما به شيوهء اعجاز ، آن شترى را كه مىخواهند برايشان مىفرستيم تا آنان را بيازماييم ؛ پس در انتظار [ عملكرد ] آنان باش و بر آزارشان شكيبايى كن . ( 27 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 529
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٥٢٩