بهنام خداوند گستردهمهر مهربان
سوگند به ستاره آنگاه كه در افق فرو شود ، ( 1 )
كه همنشين شما محمّد نه از راه راست منحرف شده و نه در تشخيص حقيقت دچار خطا گرديده است . ( 2 )
او به رأى خويش چيزى به نام قرآن براى شما نمىخواند . ( 3 )
آن نيست مگر وحيى كه از جانب خدا به او مىرسد . ( 4 )
جبريل ، آن فرشتهء برخوردار از نيروهاى سخت و پايدار ، قرآن را به او آموخت . ( 5 )
همو كه از خرد و انديشهاى استوار برخوردار است ، او در چهرهء واقعى خود بر پيامبر ظاهر شد و ايستاد . ( 6 )
آنگاه كه در بالاترين كنارهء آسمان بود . ( 7 )
سپس به پيامبر نزديك شد ، پس خود را به او رسانيد تا او را بگيرد و به آسمانها ببرد . ( 8 )
چنان نزديك شد كه فاصلهء آن دو به اندازهء دو كمان يا نزديكتر بود . ( 9 )
پس به پيامبر كه بندهء خدا بود ، وحى كرد آنچه را وحى كرد . ( 10 )
پيامبر آن را در دل ديد و دريافت و دلش آنچه را ديد به خطا نديد . ( 11 )
آيا با او دربارهء آنچه مىبيند مجادله مىكنيد ، و اصرار داريد او خلاف آنچه را به عيان مىبيند ادعا كند ؟ ( 12 )
او جبرئيل را در فرودى ديگر نيز در چهرهء واقعىاش مشاهده كرد . ( 13 )
نزديك آن درخت كنار كه در انتهاى آسمانهاست ؛ ( 14 )
كه بهشت ، جايگاه هميشگى مؤمنان نزديك آن درخت است ؛ ( 15 )
آنگاه كه درخت كنار را فراگرفت آنچه آن را فراگرفت . ( 16 )
ديدهء پيامبر نه منحرف شد كه حقيقت را دگرگون بيند و نه از حد گذشت تا سراب را حقيقت انگارد . ( 17 )
سوگند ياد مىكنم كه او بخشى از بزرگترين نشانههاى پروردگارش را مشاهده كرد . ( 18 )
اى مشركان ، اينك با روشن شدن حقّانيت پيامبر ، از بتان خود ، لات و عزّى به من خبر دهيد ؛ ( 19 )
و از منات ، آن ديگرى كه سوّمين آنهاست ، ( 20 )
آيا اينها را تنديس دختران خدا مىپنداريد ؟ آيا پسر از آن شما و دختر از آن اوست ؟ ( 21 )
اين تقسيم ، بدين صورت ، تقسيمى ستمكارانه و نابرابر است . ( 22 )
اينها جز نامهايى بىاساس نيستند كه شما و پدرانتان بر آنها نهادهايد ( يكى را خداى آسمانها و ديگرى را خداى زمين و آن ديگرى را خداى باران ناميدهايد . ) خداوند برهانى كه بتوان با آن بر ربوبيّت و الوهيّت آنها استدلال كرد ، فرونفرستاده است . مشركان در مورد معبودانشان جز از پندار خود و آنچه هواى نفسشان بدان تمايل دارد ، پيروى نمىكنند ، در صورتى كه قرآن كه به حق راهنماى خلق است ، از سوى پروردگارشان براى آنان آمده است . ( 23 )
مگر آدمى هر چه را آرزو كند - به صرف آرزو كردن - به دست خواهد آورد كه اينان با آرزوى شفاعت فرشتگان يا خدا بودن معبودانشان ، به شفاعت آنها دل بسته و خدايى آنها را باور كردهاند ؟ ( 24 )
جهان آخرت و سراى دنيا تنها از آن خداست و او را در ملكش شريكى نيست ، پس چگونه ممكن است آرزوى مشركان تحقق يابد ؟ ( 25 )
و چه بسيار فرشتگانى كه در آسمانها [ و در مقام قرب الهى ] هستند و شفاعتشان هيچ سودى ندارد ، و هيچ كارى از آنان ساخته نيست ، مگر پس از آنكه خدا به كسى از آنان كه بخواهد و بپسندد رخصت دهد . ( 26 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 526
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٥٢٦