تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 516

مساهمون:

ص٥١٦
و اگر آنان صبر مىكردند و تو را از پشت اتاق‌ها صدا نمىزدند تا خود به سويشان بيرون روى و با آنان ديدار كنى ، برايشان بهتر بود ؛ زيرا با اين روش ، مقام رسالت را پاس داشته و درخور آمرزش و رحمت الهى مىشدند ، و خدا آمرزنده و مهربان است . ( 5 ) اى كسانىكه ايمان آورده‌ايد ، اگر فاسقى براى شما خبرى مهم آورد ، دربارهء آن تحقيق كنيد ، تا مبادا از روى نادانى به قومى آسيب برسانيد ، آن‌گاه از آنچه بر سرشان آورده‌ايد پشيمان شويد . ( 6 ) و بدانيد كه رسول خدا در ميان شماست و شما بايد اين نعمت را پاس بداريد . اگر او در بسيارى از امور از آراى شما پيروى كند دچار زحمت مىشويد و به هلاكت مىافتيد و خدا نخواسته است كه چنين شود ، بلكه ايمان را براى شما دوست داشتنى قرار داد و آن را در دل‌هاى شما بياراست و كفر و فسق و گناه را در نظرتان ناخوشايند ساخت تا رشد يابيد ؛ و آنان كه ايمان را دوست دارند و از كفر بيزارند رشديافتگان‌اند . ( 7 ) آرى ، اين موهبت‌ها به مؤمنان داده شد تا براى آنان از جانب خدا فضل و نعمتى باشد ، و اين عنايت‌ها بىمورد و گزاف نيست ، بلكه خدا به شايستگان فضل و نعمت آگاه و كارهاى او از روى حكمت است . ( 8 ) و اگر دو گروه از مؤمنان با يكديگر پيكار كنند ، ميان آنان صلح و سازش برقرار سازيد ؛ پس اگر يكى از آن دو گروه بر ديگرى ستم كرد و تعدى نمود ، با آن گروهى كه ستم مىكند بجنگيد تا به فرمان خدا بازگردد و حكم او را گردن نهد . پس اگر بازگشت و حكم خدا را گردن نهاد ، ميان آن دو گروه صلحى عادلانه برقرار كنيد ؛ بدين‌طريق كه اگر گروه تجاوزگر خونى ريخته يا حقى را پايمال كرده حكم خدا را درباره‌اش اجرا كنيد و همواره به عدالت رفتار نماييد ، چرا كه خدا دادگران را دوست مىدارد . ( 9 ) همهء مؤمنان - چه آنان كه با يكديگر در ستيزند و چه غير آنان - جز اين نيستند كه با يكديگر برادرند ، پس بر شما فرض است كه ميان آن دو گروه از برادرانتان كه با يكديگر در ستيزند صلح و سازش برقرار كنيد و همگان تقواى الهى را رعايت كنيد ، باشد كه مورد رحمت قرار گيريد . ( 10 ) اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، نبايد مردانى مردان ديگر را به مسخره گيرند ، شايد آنان نزد خدا از اينان بهتر باشند ، و نبايد زنانى زنان ديگر را به مسخره گيرند ، شايد آنان نزد خدا از اينان بهتر باشند ، و عيوب يكديگر را فاش نسازيد و يكديگر را با لقب‌ها و عنوان‌هاى بد ياد مكنيد . ياد كردن مردم به بدى پس از ايمان آوردن آنان نارواست ، و كسانى كه از اين گناهان توبه نكنند آنان ستمكارند . ( 11 )