به يقين ما انسان را آفريديم ، ازاينرو بر او تواناييم و آنچه را كه نفسش او را بدان وسوسه مىكند مىدانيم و ما از رگ ريسمانگونهاى كه در سراسر اندامهايش گسترده است به او نزديكتريم . ( 16 )
ياد كن زمانى را كه آن دو فرشتهء دريافتكننده ، اعمال آدمى را دريافت مىكنند . يكى از آنها بر جانب راست و ديگرى بر جانب چپ او نشستهاند . ( 17 )
او به هيچ سخنى زبان نمىگشايد مگر اينكه نگهبانى آمادهء ثبت و ضبط نزد وى حضور دارد . ( 18 )
و سرانجام ، بىهوشى مرگ به حق سر مىرسد [ و گفته مىشود : ] اى انسان ، اين همان است كه پيوسته از آن مىگريختى . ( 19 )
و در صور دميده مىشود و در پى آن قيامت برپا مىگردد . [ به آدمى گفته مىشود : ] اين است روز تهديد ، همان روزى كه گنهكاران به سزاى كردارشان مىرسند . ( 20 )
و هركسى به سوى خدا مىآيد تا خدا دربارهء او داورى كند . اين در حالى است كه با او سوقدهندهاى است كه او را به پيش مىراند و شاهدى است كه بر كارهايش گواهى مىدهد . ( 21 )
خدا در آن صحنه به او مىگويد : به راستى تو از اين حقيقت كه امروز به عيان آن را مىبينى غافل بودى و ما پردهاى را كه حقيقت را بر تو پوشانده بود كنار زديم و امروز ديدهء تو تيزبين است . ( 22 )
و همدمش ، آن فرشتهء گمارده شده بر او مىگويد : اين كسى كه نزد من است ، [ براى بازپرسى اعمالش ] مهيّاست . ( 23 )
و خدا به آن دو فرشته مىگويد : هر كسى را كه بر كفر اصرار مىورزيد و از روى لجاجت ، با حق به ستيزه برمىخاست به دوزخ درافكنيد ؛ ( 24 )
هركسى را كه [ مردم را ] از نيكى بازمىداشت و از پرستش خدا سركشى مىكرد و مردم را در دينشان به شكّ و ترديد مىانداخت ؛ ( 25 )
همانكسى كه با وجود خدا معبود ديگرى مىپنداشت ، آرى او را در عذاب شديد بيفكنيد . ( 26 )
آن كفرپيشه مىگويد : پروردگارا ، شيطان كه دمساز من بود مرا به سركشى واداشت . و دمسازش مىگويد : پروردگارا ، من طغيانگرى را بر او تحميل نكردم ، بلكه او خود در بيراههاى دور از حق بود . ( 27 )
خدا به هردو دسته مىگويد : در حضور من با يكديگر ستيزه نكنيد كه شما را سودى نمىبخشد ، چرا كه پيش از اين وعدهء عذاب را به شما گوشزد كردم و به فرجام كفر و شرك هشدارتان دادم . ( 28 )
امروز عفو و بخششى در كار نيست ، زيرا آن سخن ( وعدهء عذاب براى كافران ) ، نزد من تغيير نخواهد يافت و من هرگز به بندگانم ستم روا نخواهم داشت . ( 29 )
روزى كه به دوزخ مىگوييم : آيا [ از كافران و مجرمان ] پر شدى ؟ و او مىگويد : آيا من جايى افزون بر آنچه در خود جاى دادهام دارم ؟ ( 30 )
و بهشت را براى تقواپيشگان نزديك مىآورند ، و آن در مكانى دور نيست كه ورود به آن برايشان دشوار باشد . ( 31 )
[ به آنان مىگويند : ] اين همان پاداشى است كه آن را به شما وعده مىدادند . اين براى هركسى است كه در دنيا با اطاعت از خدا به او روى آورد و به آنچه خدا بر عهدهء او نهاده بود همواره پاىبند بود . ( 32 )
همان كسى كه از عذاب و كيفر خداى رحمان - كه از ديد او نهان بود - مىترسيد و به رحمتش اميدوار بود و اكنون با قلبى سرشار از توجه به خدا نزد او آمده است . ( 33 )
به آنان گفته مىشود : با سلامت و امنيت به بهشت درآييد كه اين روز روز جاودانگى است . ( 34 )
آنچه در آنجا بخواهند براى آنان فراهم است و نزد ما افزونتر از آن نيز خواهد بود . ( 35 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 519
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٥١٩